HET BORDSPEL

Stel, we zijn met vrienden en/of familie een bordspel aan het spelen. Voor de duur van dat spel doen we alsof we onze pion op het bordspel zijn. We kunnen winnen of verliezen, we kunnen in de gevangenis terecht komen of failliet gaan, we kunnen het hele spel in leven blijven maar ook halverwege doodgaan (al naar gelang het spel dat we spelen).

Dit leven op aarde is zo’n bordspel en ons lichaam is de pion waarmee wij net doet alsof we dat zijn zolang het spel duurt. We zijn bezig met te spelen dat we ons identificeren met dat lichaam zodat we dit spel hier op aarde kunnen spelen. Het verschil is dat wij tijdens het spelen van het bordspel nooit daadwerkelijk geloven dat wij werkelijk onze pion zijn, dus aan het einde van het spel ruimen we de rommel op en is er in werkelijkheid helemaal niets gebeurd; terwijl we tijdens het spelen van het spel “leven op aarde” wel geloven dat we dat lichaam zijn en dat alles wat tijdens het spel gebeurt ons werkelijk overkomt.

Ergens zijn we vergeten dat we alleen maar spelen alsof we dat lichaam zijn en we weten niet dat we het vergeten zijn, omdat we anders zouden weten wat het was dat we zijn vergeten… en dat is nou net het hele eiereneten van vergeten. Pas wanneer we ons herinneren dat we niet dat lichaam zijn, kunnen we ‘zien’ dat we het vergeten waren; maar we kunnen dan niet begrijpen of weten waarom we dat ooit waren vergeten en zelfs niet hoe het in godsnaam mogelijk was om het te vergeten.

Het punt met vergeten is dat het na het vergeten niet anders is dan het was voordat we het vergaten, we zijn alleen maar vergeten dat het is zoals het is en dat houdt in dat het gewoon nog is zoals het is, alleen weten we dat nu even niet. We zijn nooit dat lichaam geweest, ook niet toen we geloofden dat we wel dat lichaam waren. Als jij, bij voorbeeld, nu op dit moment jezelf volledig identificeert met ‘jouw’ lichaam en absoluut gelooft dat jij dat lichaam bent, dan nog zorgt dat er niet voor dat je daadwerkelijk dat lichaam bent, omdat je nooit dat lichaam bent geweest en nooit dat lichaam kunt zijn.

We zijn vergeten dat er een spel wordt gespeeld en vanzelfsprekend zijn we daardoor vergeten dat we niet die pion — dat lichaam — in het spel zijn. Wanneer we ons herinneren dat we niet dat lichaam zijn, dan ‘zien’ we ook dat dit leven het spel is dat gespeeld wordt. Dan ‘zien’ we dat alles wat er gebeurt in dit leven geen enkel effect heeft op wat we werkelijk zijn en dat het niet anders is dan dat bordspel dat we spelen met vrienden en/of familie en we aan het einde van het spel netjes opruimen en dat geen enkel effect heeft gehad op ons leven en wat we werkelijk zijn.

Misschien voor de onnodige duidelijkheid: als jij werkelijk gelooft dat je ‘jouw’ lichaam bent en dus nog steeds bent vergeten dat je dat niet bent, dan ben jij, als lichaam, niet degene die het spel speelt, want jij, als lichaam, bent de pion waarmee het spel gespeeld wordt. Jij, als lichaam, bent onderdeel van het spel en niet degene die het spel speelt.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

WAT TE DOEN?

Stel, je gelooft een zoeker te zijn — en als je mij volgt en leest is de kans groot dat je een zoeker bent — en je bent op zoek naar spirituele verlichting-bevrijding-ontwaking — en opnieuw, als je mij volgt en leest is de kans groot dat je zoiets zoekt. Wat moet je dan doen?

Laat ik eerst even duidelijk maken dat, als je een zoeker bent, jij een verslaafde bent die, zoals elke verslaafde, bevrijd wil zijn van het leven en bestaan waarmee hij geconfronteerd wordt. Dat is het slechte nieuws, het goede nieuws is dat je niet de enige bent. Iedereen is verslaafd en of je nou drank, drugs, seks, eten, sport, werk, religie, politiek, entertainment, muziek of een spirituele zoektocht gebruikt om bevrijd te worden van dit leven en dit bestaan, doet er niet toe; iedereen gebruikt iets.

We zijn verslaafd omdat we het leven en het bestaan niet kunnen verdragen (zelfs als we dat niet kunnen toegeven of geloven) en we worden of zijn helemaal gestoord van alles wat ons overkomt en wat op ons afkomt, en daarom gebruiken we een product van onze keuze om de scherpe randjes er af te halen of gewoon even compleet van de wereld te zijn.

Iedereen gebruikt iets en letterlijk niets bevrijdt ons van het leven en het bestaan, omdat elk product waaraan we verslaafd zijn slechts een tijdelijk “verlichting” oplevert. Dus, om terug te keren naar het onderwerp, je spirituele zoektocht levert je slechts een tijdelijke bevrijding-verlichting-ontwaking op. Er is altijd verder en je gaat op een gegeven moment weer op zoek naar een nieuwe high, je bent hier nooit klaar.

Er zijn een paar simpele stappen om de bovenstaande valkuil te vermijden. Ten eerste ga je kijken naar wat je niet bent. Je persona, je karakter, wat je doet, wat je wilt, wat je voelt — als dat niet is wat jij bent, en je realiseert je dat volledig, dan heb je een idee van wat je wel bent. Je realiseert je dan, als het goed is, dat jij niet werkelijk hier bent maar dat je lichaam een verschijning is in dat wat jij bent.

Wanneer jij je realiseert dat je niet dit lichaam hier bent, maar iets anders, dan is het niet zo ingewikkeld en niet zo’n grote stap om in te zien dat alles wat jou overkomt en er op jou afkomt, jou niet overkomt en niet op jou afkomt. Wanneer deze realisatie er is, dan kun je op een veel relaxter manier omgaan met de wereld om je heen en kun jij je daadwerkelijk bezighouden met wat er hier schijnbaar gaande is.

Vervelend genoeg is dit hier nu op aarde de enige realiteit die je ervaart en meemaakt. Dat wat jij wel bent is geen ervaring, dat is alleen maar. Dit hier, op aarde, in tijd en ruimte, is waar je het mee moet doen. Mijn ervaring is, zelfs als jij je maar gedeeltelijk realiseert dat je niet dit lichaam bent, dat je daadwerkelijk iets wilt gaan doen om het leven en het bestaan hier leuker te maken, want dit leven en dit bestaan verandert niet vanzelf en gaat niet weg (tenminste niet totdat je lichaam dood gaat).

Wanneer jij je volledig realiseert dat je niet hier bent, zal je inzet om het beter en leuker te maken — voor iedereen! — alleen maar groter worden, aangezien je toch te maken hebt als ‘dat wat je niet bent’ met wat hier schijnbaar gebeurt. Hoe dan ook zal je veel minder destructief te werk gaan bij wat je doet.

Niets doen in- en met deze schijnbare realiteit, “omdat je dit lichaam toch niet bent”, is een vlucht en dus een drug die je gebruikt om bevrijd-verlicht-ontwaakt te worden van- of uit dit leven en dit bestaan. Bovendien is het een duidelijk teken dat jij je nog niet volledig realiseert wat je niet bent en dus geen idee kunt hebben wat je wel bent.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

PAUL HEDDERMAN – 28/02/18

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

NIEUWE WEBLOG: IN DE ZANDBAK

Een persoonlijke beleving en beschrijving van hoe het is om te leven in een wereld wanneer er geen wereld is, of anders gezegd, hoe een menselijk volwassene het leven ervaart in een wereld vol menselijke kinderen.

In principe wordt er elke dag een tekst geschreven, dus als het je interesseert, kom dan geregeld even spelen “In De Zandbak”.

GA NAAR: IN DE ZANDBAK

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

WAT MAAKT HET UIT?

Een vraag die mij best wel vaak wordt gesteld is: “Wat maakt het uit of ik wel of niet geloof dat dit leven, deze realiteit, waar of niet waar is?” En soms komt deze vraag in de volgende variatie: “Wat maakt het uit of ik wel of niet geloof dat ik wel of niet dit lichaam en dit personage ben?”

Het lijkt me wel een idee om te kijken of ik die vraag hier kan beantwoorden.

Ik zou natuurlijk een hele lijst kunnen opdreunen van voordelen die zullen ontstaan wanneer je inziet dat dit leven, deze realiteit, niet waar is en dat jij niet dat lichaam en dat personage bent, maar dat zul je ten eerste niet geloven en ten tweede ben jij er niet om die voordelen te ervaren. Bovendien is het niet behulpzaam om van tevoren een idee te hebben van wat je kunt verwachten wanneer je eindelijk een keer je ogen opent.

Dit brengt me meteen bij het korte antwoord op de vraag, en dat is: het maakt niet uit of je wel of niet gelooft dat deze realiteit waar is of niet waar is en het maakt niet uit of je wel of niet gelooft dat je dat lichaam bent. Dat is voornamelijk zo omdat het simpelweg niet uitmaakt wat jij wel of niet gelooft, aangezien dat niets verandert aan hoe het is.

Kort gezegd, als jij gelooft dat deze realiteit wel echt waar is en dat jij wel echt dat lichaam bent, dan verandert dat niets aan het feit dat deze realiteit niet waar is en dat jij niet dat lichaam bent, en als je gelooft dat deze realiteit niet waar is en jij niet dat lichaam bent, dan verandert dat eveneens niets aan hoe het werkelijk is.

Dus hoe je het ook wendt of keert, het maakt niets uit en er verandert hoe dan ook niets. De vraag die je wellicht zou moeten stellen is of jij de realiteit wilt zien zoals die is of wilt blijven zien zoals je gelooft dat hij is maar in werkelijkheid niet is? Wil je zijn wat je bent of wil je zijn wat jij denkt en gelooft te zijn, terwijl je dat in werkelijkheid niet bent.

Je kunt hierin niet een verkeerde keuze maken, omdat het uiteindelijk niet uitmaakt wat je denkt en wat je gelooft; alles blijft precies zoals het werkelijk is, omdat het niet anders kan zijn dan wat en hoe het werkelijk is, ongeacht wat jij daarvan denkt of over gelooft en ongeacht hoe jij het ervaart. Dus je bent vrij om er voor te kiezen de realiteit te zien zoals die niet is of zoals die wel is, want dat verandert niets aan hoe de realiteit werkelijk is.

Mijn persoonlijke ervaring is dat het allemaal wat makkelijker en beter te behappen wordt wanneer je ziet wat is in plaats van wat niet is. Dit is puur en alleen zo omdat het in stand houden van het geloof in de werkelijkheid van dit leven als realiteit en jouw werkelijkheid als zijnde dat lichaam ontzettend veel energie en moeite kost.

Hoe vermoeiend het is om de illusie in stand te houden, merk je pas wanneer dat geloof is weggevallen en er de ervaring is dat het schijnbare bestaan in deze schijnbare realiteit geheel vanzelf gaat en absoluut moeiteloos plaatsvindt. Maar nogmaals, voor het geheel van het verhaal en voor ‘dat wat is’ maakt het werkelijk geen ene fuck uit wat jij wel of niet gelooft.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

IETS OF NIETS DOEN

Alles wat je doet heeft als enig doel te bewijzen dat jij hier nu werkelijk bent. Dat het niet waar is dat je hier bent, doet er niet toe, omdat, zolang je hier schijnbaar bent, jij niet niets kunt doen en alleen bezig kunt zijn met bewijzen dat je hier bent; ook al is dat niet waar. Zelfs wanneer je niets doet doe je iets, namelijk “niets”. Er is geen uitweg, je bent letterlijk “fucked!” tot het moment waarop je lichaam schijnbaar sterft.

Tot zover het goede nieuws.

De paradox waar je mee te maken hebt (en ik gebruik de “je” vorm niet om jou aan te spreken, maar om aan te geven dat dit letterlijk voor iedereen en alles op aarde geldt, zelfs als je gelooft dat dit niet zo is), is dat je niet “niets” kunt doen maar dat je aan de andere kant niet “iets” hoeft te doen omdat jij niet werkelijk iets kunt doen. (De kunst van het in je eigen aarsgat verdwijnen.)

Dit laatste wordt vaak verkeerd uitgelegd als een statement dat je niets kunt of moet doen, maar dat zorgt er alleen maar voor dat je “iets” doet wat je vervolgens veel meer stress oplevert dan gewoon doen wat je al deed. “Je hoeft niets te doen” geeft alleen maar aan dat er geen verplichting is om iets te doen en dat er niets nodig is om te doen, maar als je wilt mag je van-alles-en-nog-wat doen.

Zoals gezegd, het is niet mogelijk om niets te doen, omdat iets doen de functie van het lichaam is dat op die manier wil bewijzen dat het bestaat en hier is. Zolang je dat lichaam schijnbaar animeert, of dat lichaam jou animeert, blijf je iets doen en blijf je dus schijnbaar hier, ook al is dat niet echt zo. Nogmaals: er is geen uitweg! Er is geen vluchtroute en je kunt beslissen om net te doen alsof het niet zo is, maar dat bevestigt slechts dat je gelooft dat het wel zo is. It’s a friggin’ loop!

Voor de hopelijk onnodige duidelijkheid wil ik even duidelijk stellen dat ergens op een berg gaan zitten “niets doen” ook “iets doen” is. Dan zit je namelijk op een berg niets te doen en daarmee stel je vast en bewijs je dat je hier nu bent als iemand die op een berg zit en niets doet (met de nadruk op “DOET!”, wat al aangeeft dat je BEZIG BENT niets te DOEN). Dus ook dat is geen uitweg en alleen een bevestiging van wat al bekend was: je gelooft, net als alles en iedereen hier op aarde, dat je hier nu op aarde bent en werkelijk bestaat.

De vrijheid van het ontwaken tot- en het absoluut onveranderlijk realiseren van het feit dat je hier niet bent, maar dat dit het schijnbaar wel is en dat er geen uitweg is, zit hem in de realisatie dat je niets hoeft te doen, maar dat je alles mag doen, omdat je de paradox dat er nooit iets is gebeurd en dat alles al is gebeurd kunt zien als geen paradox. Je ziet in dat het geen probleem is dat je, terwijl je weet dat je hier niet bent, gelooft hier te zijn en middels het doen van van-alles-en-nog-wat probeert te bewijzen dat je hier bent… terwijl dat niet zo is.

Dit laatste, het bewijzen dat je er wel bent terwijl je weet dat je er niet bent, is een futiele actie, maar het is onmogelijk het niet te doen. Je bent nu eenmaal schijnbaar hier en omdat je schijnbaar hier bent zullen je lichaam en je geest altijd iets doen om te bewijzen dat jij hier bent, ook al is dat niet zo. Het is aan jou om vast te stellen hoeveel waarde je eraan toekent en in hoeverre je het wenst te geloven.

Het is mogelijk om te zien dat je eigenlijk niet hier bent, ook al lijkt dat wel zo te zijn, maar zelfs dat verandert niets aan het simpele feit dat je hier schijnbaar bent en schijnbaar van alles doet om te bewijzen dat je hier wel bent. Het is aan jou om die bewijzen wel of niet aan te nemen als bewijs van je bestaan. Met andere woorden, hoe serieus neem jij je eigen bullshit?

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

ALLES BEGINT EN EINDIGT MET JOUZELF

Er is niemand anders dan jijzelf en het verhaal van ‘leven op aarde in een universum’ eindigt wanneer jijzelf de laatste adem uitblaast; ook al zal jijzelf dat moment niet werkelijk meemaken. Je geboorte is je verteld door anderen die schijnbaar al langer leven dan jijzelf, en dat je sterft heb je aangenomen, aangezien er schijnbaar mensen om je heen sterven. In werkelijkheid was er niets voor jou en zal er na jou niets zijn.

Alles wat je ervaart tijdens dit schijnbare leven zijn verhalen die je voor waar aanneemt, die verhalen worden onderbouwd met een schijnbaar verleden en een schijnbare toekomst van jezelf en los van jouzelf. De slag bij Waterloo, de eerste en tweede wereldoorlog, alles wat schijnbaar gebeurd is vóórdat jij werd geboren, zijn verhalen die je zijn verteld binnen het verhaal dat jij jezelf vertelt. In feit vertel jijzelf jezelf die verhalen en maak jijzelf jezelf wijs dat ze waar zijn.

Met al die verhalen wordt ‘bewezen’ dat er al leven op aarde was voordat je werd geboren en dat er leven op aarde zal zijn nadat jij sterft, maar wanneer jezelf vanuit je eigen ervaring probeert te bewijzen dat dit zo is, gaat je dat niet lukken. Los van de verhalen die je verteld worden, los van de fysieke bewijzen die je aangeleverd worden en voor waar aanneemt, is er geen enkel bewijs dat er vroeger, voordat jijzelf bestond, ooit iets is gebeurd.

Dit, wat jij ‘leven op aarde’ noemt, is dromen, en dit dromen is begonnen op het moment dat jijzelf bewust werd van het gedroomde en zal letterlijk absoluut eindigen wanneer jijzelf niet meer bewust bent van het gedroomde. Het dromen stopt wanneer jijzelf, in de vorm van dit schijnbare (eveneens gedroomde) lichaam, stopt.

Voor de meeste mensen is dit moeilijk te behappen, maar de complete creatie van dit leven op aarde in dit universum begint en eindigt met jouzelf. Met andere woorden, voor jouzelf was er niets en na jouzelf zal er niets meer zijn, omdat er — in absolute waarheid, of de werkelijke realiteit, of hoe je het ook wilt noemen — nooit iets is gebeurd. Alles — elke gebeurtenis, ieder personage, alle dingen, dieren, planten en mensen — verschijnt in jou, inclusief jijzelf als lichaam-geest-verschijning.

Dit, wat jijzelf als jouzelf ervaart, is dromen en als jij dit ervaart, dan ben jijzelf dat dromen. Van oerknal tot apocalyps en alles wat daar tussenin schijnbaar heeft plaatsgevonden, begint en eindigt met jouzelf. Voor jouzelf was er niets en na jouzelf zal er niets zijn, omdat jijzelf niet werkelijk bent en er nooit iets is geweest of is gebeurd. Alles wat je ziet en ervaart vindt schijnbaar plaats in jouzelf binnen het dromen, van prachtige zonsondergang tot aan de beelden van stervende kinderen in Afrika.

Er is geen wereld! Er is alleen maar dromen en jijzelf bent dat dromen
en dat dromen eindigt wanneer jijzelf eindigt.

Ik weet dat dit compleet gestoord klinkt, maar het is het enige dat, voor mij, alles verklaart. Tijdens het dromen (en dit is alleen maar dromen) bestaat dit alles puur en alleen omdat ik hier schijnbaar ben. Voor mij was er niets en na mij zal er niets zijn. Ik ben nu hier het enige dat is en ik zal het enige zijn dat er — schijnbaar, maar niet echt — ooit is geweest.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen