PAUL HEDDERMAN – 28/02/18

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

NIEUWE WEBLOG: IN DE ZANDBAK

Een persoonlijke beleving en beschrijving van hoe het is om te leven in een wereld wanneer er geen wereld is, of anders gezegd, hoe een menselijk volwassene het leven ervaart in een wereld vol menselijke kinderen.

In principe wordt er elke dag een tekst geschreven, dus als het je interesseert, kom dan geregeld even spelen “In De Zandbak”.

GA NAAR: IN DE ZANDBAK

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

WAT MAAKT HET UIT?

Een vraag die mij best wel vaak wordt gesteld is: “Wat maakt het uit of ik wel of niet geloof dat dit leven, deze realiteit, waar of niet waar is?” En soms komt deze vraag in de volgende variatie: “Wat maakt het uit of ik wel of niet geloof dat ik wel of niet dit lichaam en dit personage ben?”

Het lijkt me wel een idee om te kijken of ik die vraag hier kan beantwoorden.

Ik zou natuurlijk een hele lijst kunnen opdreunen van voordelen die zullen ontstaan wanneer je inziet dat dit leven, deze realiteit, niet waar is en dat jij niet dat lichaam en dat personage bent, maar dat zul je ten eerste niet geloven en ten tweede ben jij er niet om die voordelen te ervaren. Bovendien is het niet behulpzaam om van tevoren een idee te hebben van wat je kunt verwachten wanneer je eindelijk een keer je ogen opent.

Dit brengt me meteen bij het korte antwoord op de vraag, en dat is: het maakt niet uit of je wel of niet gelooft dat deze realiteit waar is of niet waar is en het maakt niet uit of je wel of niet gelooft dat je dat lichaam bent. Dat is voornamelijk zo omdat het simpelweg niet uitmaakt wat jij wel of niet gelooft, aangezien dat niets verandert aan hoe het is.

Kort gezegd, als jij gelooft dat deze realiteit wel echt waar is en dat jij wel echt dat lichaam bent, dan verandert dat niets aan het feit dat deze realiteit niet waar is en dat jij niet dat lichaam bent, en als je gelooft dat deze realiteit niet waar is en jij niet dat lichaam bent, dan verandert dat eveneens niets aan hoe het werkelijk is.

Dus hoe je het ook wendt of keert, het maakt niets uit en er verandert hoe dan ook niets. De vraag die je wellicht zou moeten stellen is of jij de realiteit wilt zien zoals die is of wilt blijven zien zoals je gelooft dat hij is maar in werkelijkheid niet is? Wil je zijn wat je bent of wil je zijn wat jij denkt en gelooft te zijn, terwijl je dat in werkelijkheid niet bent.

Je kunt hierin niet een verkeerde keuze maken, omdat het uiteindelijk niet uitmaakt wat je denkt en wat je gelooft; alles blijft precies zoals het werkelijk is, omdat het niet anders kan zijn dan wat en hoe het werkelijk is, ongeacht wat jij daarvan denkt of over gelooft en ongeacht hoe jij het ervaart. Dus je bent vrij om er voor te kiezen de realiteit te zien zoals die niet is of zoals die wel is, want dat verandert niets aan hoe de realiteit werkelijk is.

Mijn persoonlijke ervaring is dat het allemaal wat makkelijker en beter te behappen wordt wanneer je ziet wat is in plaats van wat niet is. Dit is puur en alleen zo omdat het in stand houden van het geloof in de werkelijkheid van dit leven als realiteit en jouw werkelijkheid als zijnde dat lichaam ontzettend veel energie en moeite kost.

Hoe vermoeiend het is om de illusie in stand te houden, merk je pas wanneer dat geloof is weggevallen en er de ervaring is dat het schijnbare bestaan in deze schijnbare realiteit geheel vanzelf gaat en absoluut moeiteloos plaatsvindt. Maar nogmaals, voor het geheel van het verhaal en voor ‘dat wat is’ maakt het werkelijk geen ene fuck uit wat jij wel of niet gelooft.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

IETS OF NIETS DOEN

Alles wat je doet heeft als enig doel te bewijzen dat jij hier nu werkelijk bent. Dat het niet waar is dat je hier bent, doet er niet toe, omdat, zolang je hier schijnbaar bent, jij niet niets kunt doen en alleen bezig kunt zijn met bewijzen dat je hier bent; ook al is dat niet waar. Zelfs wanneer je niets doet doe je iets, namelijk “niets”. Er is geen uitweg, je bent letterlijk “fucked!” tot het moment waarop je lichaam schijnbaar sterft.

Tot zover het goede nieuws.

De paradox waar je mee te maken hebt (en ik gebruik de “je” vorm niet om jou aan te spreken, maar om aan te geven dat dit letterlijk voor iedereen en alles op aarde geldt, zelfs als je gelooft dat dit niet zo is), is dat je niet “niets” kunt doen maar dat je aan de andere kant niet “iets” hoeft te doen omdat jij niet werkelijk iets kunt doen. (De kunst van het in je eigen aarsgat verdwijnen.)

Dit laatste wordt vaak verkeerd uitgelegd als een statement dat je niets kunt of moet doen, maar dat zorgt er alleen maar voor dat je “iets” doet wat je vervolgens veel meer stress oplevert dan gewoon doen wat je al deed. “Je hoeft niets te doen” geeft alleen maar aan dat er geen verplichting is om iets te doen en dat er niets nodig is om te doen, maar als je wilt mag je van-alles-en-nog-wat doen.

Zoals gezegd, het is niet mogelijk om niets te doen, omdat iets doen de functie van het lichaam is dat op die manier wil bewijzen dat het bestaat en hier is. Zolang je dat lichaam schijnbaar animeert, of dat lichaam jou animeert, blijf je iets doen en blijf je dus schijnbaar hier, ook al is dat niet echt zo. Nogmaals: er is geen uitweg! Er is geen vluchtroute en je kunt beslissen om net te doen alsof het niet zo is, maar dat bevestigt slechts dat je gelooft dat het wel zo is. It’s a friggin’ loop!

Voor de hopelijk onnodige duidelijkheid wil ik even duidelijk stellen dat ergens op een berg gaan zitten “niets doen” ook “iets doen” is. Dan zit je namelijk op een berg niets te doen en daarmee stel je vast en bewijs je dat je hier nu bent als iemand die op een berg zit en niets doet (met de nadruk op “DOET!”, wat al aangeeft dat je BEZIG BENT niets te DOEN). Dus ook dat is geen uitweg en alleen een bevestiging van wat al bekend was: je gelooft, net als alles en iedereen hier op aarde, dat je hier nu op aarde bent en werkelijk bestaat.

De vrijheid van het ontwaken tot- en het absoluut onveranderlijk realiseren van het feit dat je hier niet bent, maar dat dit het schijnbaar wel is en dat er geen uitweg is, zit hem in de realisatie dat je niets hoeft te doen, maar dat je alles mag doen, omdat je de paradox dat er nooit iets is gebeurd en dat alles al is gebeurd kunt zien als geen paradox. Je ziet in dat het geen probleem is dat je, terwijl je weet dat je hier niet bent, gelooft hier te zijn en middels het doen van van-alles-en-nog-wat probeert te bewijzen dat je hier bent… terwijl dat niet zo is.

Dit laatste, het bewijzen dat je er wel bent terwijl je weet dat je er niet bent, is een futiele actie, maar het is onmogelijk het niet te doen. Je bent nu eenmaal schijnbaar hier en omdat je schijnbaar hier bent zullen je lichaam en je geest altijd iets doen om te bewijzen dat jij hier bent, ook al is dat niet zo. Het is aan jou om vast te stellen hoeveel waarde je eraan toekent en in hoeverre je het wenst te geloven.

Het is mogelijk om te zien dat je eigenlijk niet hier bent, ook al lijkt dat wel zo te zijn, maar zelfs dat verandert niets aan het simpele feit dat je hier schijnbaar bent en schijnbaar van alles doet om te bewijzen dat je hier wel bent. Het is aan jou om die bewijzen wel of niet aan te nemen als bewijs van je bestaan. Met andere woorden, hoe serieus neem jij je eigen bullshit?

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

ALLES BEGINT EN EINDIGT MET JOUZELF

Er is niemand anders dan jijzelf en het verhaal van ‘leven op aarde in een universum’ eindigt wanneer jijzelf de laatste adem uitblaast; ook al zal jijzelf dat moment niet werkelijk meemaken. Je geboorte is je verteld door anderen die schijnbaar al langer leven dan jijzelf, en dat je sterft heb je aangenomen, aangezien er schijnbaar mensen om je heen sterven. In werkelijkheid was er niets voor jou en zal er na jou niets zijn.

Alles wat je ervaart tijdens dit schijnbare leven zijn verhalen die je voor waar aanneemt, die verhalen worden onderbouwd met een schijnbaar verleden en een schijnbare toekomst van jezelf en los van jouzelf. De slag bij Waterloo, de eerste en tweede wereldoorlog, alles wat schijnbaar gebeurd is vóórdat jij werd geboren, zijn verhalen die je zijn verteld binnen het verhaal dat jij jezelf vertelt. In feit vertel jijzelf jezelf die verhalen en maak jijzelf jezelf wijs dat ze waar zijn.

Met al die verhalen wordt ‘bewezen’ dat er al leven op aarde was voordat je werd geboren en dat er leven op aarde zal zijn nadat jij sterft, maar wanneer jezelf vanuit je eigen ervaring probeert te bewijzen dat dit zo is, gaat je dat niet lukken. Los van de verhalen die je verteld worden, los van de fysieke bewijzen die je aangeleverd worden en voor waar aanneemt, is er geen enkel bewijs dat er vroeger, voordat jijzelf bestond, ooit iets is gebeurd.

Dit, wat jij ‘leven op aarde’ noemt, is dromen, en dit dromen is begonnen op het moment dat jijzelf bewust werd van het gedroomde en zal letterlijk absoluut eindigen wanneer jijzelf niet meer bewust bent van het gedroomde. Het dromen stopt wanneer jijzelf, in de vorm van dit schijnbare (eveneens gedroomde) lichaam, stopt.

Voor de meeste mensen is dit moeilijk te behappen, maar de complete creatie van dit leven op aarde in dit universum begint en eindigt met jouzelf. Met andere woorden, voor jouzelf was er niets en na jouzelf zal er niets meer zijn, omdat er — in absolute waarheid, of de werkelijke realiteit, of hoe je het ook wilt noemen — nooit iets is gebeurd. Alles — elke gebeurtenis, ieder personage, alle dingen, dieren, planten en mensen — verschijnt in jou, inclusief jijzelf als lichaam-geest-verschijning.

Dit, wat jijzelf als jouzelf ervaart, is dromen en als jij dit ervaart, dan ben jijzelf dat dromen. Van oerknal tot apocalyps en alles wat daar tussenin schijnbaar heeft plaatsgevonden, begint en eindigt met jouzelf. Voor jouzelf was er niets en na jouzelf zal er niets zijn, omdat jijzelf niet werkelijk bent en er nooit iets is geweest of is gebeurd. Alles wat je ziet en ervaart vindt schijnbaar plaats in jouzelf binnen het dromen, van prachtige zonsondergang tot aan de beelden van stervende kinderen in Afrika.

Er is geen wereld! Er is alleen maar dromen en jijzelf bent dat dromen
en dat dromen eindigt wanneer jijzelf eindigt.

Ik weet dat dit compleet gestoord klinkt, maar het is het enige dat, voor mij, alles verklaart. Tijdens het dromen (en dit is alleen maar dromen) bestaat dit alles puur en alleen omdat ik hier schijnbaar ben. Voor mij was er niets en na mij zal er niets zijn. Ik ben nu hier het enige dat is en ik zal het enige zijn dat er — schijnbaar, maar niet echt — ooit is geweest.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

ER IS GEEN WERELD

Het probleem met verlichting, bevrijding, ontwaken, of hoe je die staat (die geen staat is) ook maar wilt beschrijven, is het geloof een ‘ding’ te zijn (het lichaam) dat iets mist. Het probleem met de zoektocht naar dat schijnbare ‘gemis’ is dat iedereen al verlicht, vrij of wakker is. Dat wat je zoekt ben je al, dus waarnaar ben je dan nog op zoek?

De vraag die je jezelf zou moeten stellen is eerder: wat ben ik dan? Omdat we onszelf als lichaam zien en geloven dat we dat lichaam zijn, zien we vrijwel alles als vorm. Gevolg is dat, wanneer er duidelijke directe aanwijzingen deze Droomstaat insijpelen, deze ook worden gezien als ‘figuurlijk’. Dit is, gezien vanuit de ego-denkgeest, een noodzakelijkheid, omdat anders wellicht gezien kan worden dat er nooit een eg0-denkgeest heeft bestaan.

In Een Cursus In Wonderen staan drie opmerkingen die zo direct zijn dat de meeste cursisten er iets van gaan maken wat het niet is. Ze zien de opmerkingen als figuurlijk (omdat alles in deze wereld als vorm wordt ervaren) terwijl ze toch echt heel erg direct zeggen wat en hoe het is.

In dit uitzonderlijk dikke boek, dat vol staat met figuurlijke informatie om de aandacht vast te houden van de in vorm denkende ‘mens’ die we schijnen en geloven te zijn, staan deze drie opmerkingen die simpelweg zeggen wat je moet weten om schijnbaar verlicht, bevrijd of wakker te worden:

  1. Er is geen wereld.
  2. Ik heb alles wat ik zie alle betekenis gegeven die het voor mij heeft.
  3. Ik heb de wereld die ik zie bedacht.

In principe zou je genoeg moeten hebben aan de eerste opmerking. Als je serieus speelt met het idee dat er geen wereld is, hoe lang heb je dan nodig om te realiseren dat alles wat je nu ervaart, wat een inherent onderdeel is van die niet bestaande wereld, ook niet bestaat? Inclusief jouw lichamelijke schijnbare zelf!!

Voor de ego-denkgeest is dit inzicht onacceptabel, omdat die ego-denkgeest alleen in deze (niet bestaande) wereld bestaat, dus maakt het er iets van dat ‘figuurlijk’ gezien moet worden. Maar het is heel direct en heel serieus. Er is geen wereld en jij geeft alles alle betekenis die het voor jou heeft, en dit laat jou zien dat jij  jouw wereld alleen maar hebt bedacht.

Er is geen wereld, en de wereld die jij ziet heb jij bedacht, dus jij, in de vorm van dat schijnbare lichaam dat in jouw bedachte maar niet bestaande wereld bestaat, bestaat ook niet in die vorm; ook jij als lichaam bent bedacht door jou, dus jij bent niet dat lichaam. Je hoeft niet gestudeerd te hebben om de simpele logica te begrijpen, je hoeft er alleen maar serieus naar te kijken en te zien dat het logischerwijs niet anders kan zijn.

Als je even het misplaatste idee loslaat dat jij dat lichaam bent dan is het zo fucking simpel en duidelijk dat jij nu verlicht of bevrijd of wakker bent, omdat je dat nooit niet bent geweest. Er is geen wereld en er is nooit een wereld geweest, dus jij die dit allemaal bedenkt bent dat waarin dit verschijnt; en jij bent altijd dat geweest en zal altijd dat zijn; en dat is wat jij werkelijk bent.

Jij bent niet de verschijning in dat, jij bent dat waarin alles verschijnt. En, nogmaals, dat is niet een lichaam in deze wereld, want er is geen wereld en dus kan er geen lichaam zijn. Dat is geen vorm, dat is niet iets of een ‘ding’. Het enige wat vorm ziet is de ego-denkgeest en de enige plek waar de ego-denkgeest bestaat is in deze wereld… maar… ER IS GEEN WERELD!

Zie je hoe simpel het is? Het enige wat je tegenhoudt om dit te ‘zien’ is het geloof dat jij dat lichaam bent en de angst om dat te verliezen. Met andere woorden, de angst om niet meer te bestaan. Die angst is ongegrond, omdat jij het enige bent dat bestaat en jij nooit niet hebt bestaan en nooit niet zal bestaan… alleen niet in de vorm van een lichaam.

Jij bent dat waarin alles schijnbaar verschijnt en het lichaam dat je gelooft te zijn is een verschijning in dat wat jij bent en jij geeft dat allemaal — alles! — alle betekenis die het schijnbaar heeft.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

MEDEDELING: GRATIS E-BOEK VERSIES VAN DEZE WEBLOG

Ik ben begonnen  met het omzetten van de teksten van deze weblog teksten naar PDF-formaat zodat deze gebruikt kunnen worden als E-boeken. Het wordt een serie E-boeken en deel 1 en deel 2 zijn inmiddels te downloaden op www.snips.nl en wel via de onderstaande link:

snips.home.xs4all.nl/snips/new_html/pdf_autolyse/snipsautolyse.html

Als je de volgende delen ook wilt downloaden, check dan geregeld de nieuwspagina op WWW.SNIPS.NL.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen