VOORTDURENDE AUTOLYSE

Hoewel het niet uit te leggen is, ga ik toch maar weer eens een poging wagen om het op virtueel papier te zetten. Ik merk, hoewel er vrijwel geen identificatie meer is met het lichaam ‘Frits’, het ‘niet meer identificeren’ (ook wel het ‘ontwaakt zijn’ genoemd, of het foutieve ‘verlicht zijn’) nog niet bestendig genoeg is en er nog steeds autolyse nodig is… en dit is dat.

Het is, voor zover ik het kan overzien, een drie-stap mechanisme waardoor alles wat we nu meemaken als schijnbaar ‘echt’ schijnbaar is ontstaan. In eerste instantie is er ‘dat wat is’ waarvan ik alleen maar kan aannemen dat het er is. Waarom? Omdat, aangezien het overduidelijk is dat deze wereld, die we schijnbaar als echt ervaren, niet ‘echt’ kan zijn — er zijn geen bewijzen voor anders dan aannames, geloof en ongefundeerde overtuigingen — moet er is toch schijnbaar iets zijn waarin deze schijnbare realiteit schijnbaar plaatsvindt.

Iets, ook als het een illusie of een droom is, kan niet plaatsvinden in niets, want iets in niets is niets en dan zou er zelfs geen illusie of droom zijn. Een illusie of een droom kan niet op zichzelf staan, het heeft iets nodig om uit voort te komen. Dus er moet ‘iets’ zijn waarin het plaatsvindt, ook al is dat ‘iets’ misschien niet iets tastbaars. Misschien is dat ‘iets’ waarin het plaatsvindt een vormloos ontastbaar iets, ik weet het niet, maar dat het ‘iets’ moet zijn, is overduidelijk.

Ik vermoed dat dit niet echt logisch klinkt. Ik kan inzien dat het, gezien vanuit het perspectief van actiefiguurtje Frits, onvoorstelbaar klinkt en daarom — zo neem ik aan — zal het waarschijnlijk onlogisch en/of onvoorstelbaar klinken voor iedereen die zich identificeert met zijn of haar lichaam en denken, en dus redeneert vanuit de illusie/droom. Maar, bekeken en ervaren vanuit het (arrogant klinkende) ‘ontwaakte perspectief’ daarentegen, is het volstrekt logisch.

Met andere woorden, ik zie en ervaar en snap hoe het in elkaar zit terwijl Frits er geen touw aan vast kan knopen. Dat klinkt als een paradox, want hoe kan ik/Frits het zien, ervaren en snappen en tegelijk niet zien, niet ervaren en niet snappen, maar als je ‘wakker’ bent, zijn er geen paradoxen meer en ben ‘ik’ niet meer ‘Frits’.

Anyway… Er is ‘dat wat is’ waarin blijkbaar een ‘denkgeest’ is ontstaan die, net zoals bij celdeling, zich gesplitst heeft in twee denkgeesten die in Een Cursus In Wonderen respectievelijk de ‘juiste denkgeest’ en de ‘ego denkgeest’ worden genoemd. De uit ‘dat wat is’ ontstane ‘denkgeest’ is een ‘keuzesmakende denkgeest’ en daar is, zo leeft het vermoeden, de keuze gemaakt tussen de ‘juiste denkgeest’ en de ‘ego denkgeest’.

Voor alle duidelijkheid, de ‘keuzesmakende denkgeest’, de ‘juiste denkgeest’ en de ‘ego denkgeest’ bestaan alleen in de Droomstaat. Alle drie zijn ze te kennen maar niettemin volledig onwaar. ‘Dat wat is’, daarentegen, is het enige dat schijnbaar bestaat buiten de Droomstaat — aangezien de Droomstaat schijnbaar plaatsvindt in ‘dat wat is’ — en daardoor is ‘dat wat is’ onkenbaar maar waar (of: Waarheid).

Dit klinkt waarschijnlijk opnieuw onlogisch wanneer het bekeken en ervaren wordt vanuit het personage dat zich identificeert met het lichaam en het denken, maar vanuit het ‘ontwaakte’ perspectief volkomen voor de hand liggend.

Middels Spirituele Autolyse (wat is waar?) en Zelfonderzoek (wat ben ik?) bestaat er de kans dat er wellicht de mogelijkheid ontstaat om voorbij de identificatie met het lichaam en denken te kijken. Vervolgens bestaat er de kans dat je even doorschiet en buiten de Droomstaat terechtkomt. Als dat gebeurt, dan zul je ervaren dat jij, als entiteit, niet kunt bestaan buiten die Droomstaat en zul je terugkeren in de Droomstaat. Het eerste waar je dan in terechtkomt is de ‘keuzesmakende denkgeest’ en daar krijg je opnieuw de kans om te kiezen tussen de ‘juiste denkgeest’ en de ‘ego denkgeest’.

Anders gezegd, middels Spirituele Autolyse en Zelfonderzoek krijg je een glimp te zien van hoe het is om niet te bestaan, en dat is niet wat je wilt (trust me). Vervolgens ervaar je hoe het is om schijnbaar te bestaan zonder identificatie met het lichaam en denken en heb je tijdelijk de kans om schijnbaar te kiezen tussen het blijven in deze staat (juiste denkgeest) en terugkeer naar identificatie met het lichaam en denken (ego denkgeest).

Dit gebeuren, wat ik in de bovenstaande twee paragrafen met veel woorden beschrijf, vindt plaats in tijdloosheid en zal voor het personage als korter dan een seconde worden ervaren. Niettemin, zelfs wanneer je ‘kiest’ voor de ‘juiste denkgeest’, blijft de ‘ego denkgeest’ pogingen wagen om je alsnog over te halen voor ‘hem’ te kiezen en, in de meeste gevallen, is de ‘ego denkgeest’ daarin erg succesvol. Vandaar dat ik mijzelf en het actiefiguurtje Frits nog steeds middels autolyse moet overtuigen dat ik de juiste ‘keuze’ heb gemaakt.

Het drie-stap mechanisme van deze schijnbare realiteit op aarde, is:

  1. Dat wat is
    ↓    ↓    ↓
  2. (Keuzesmakende) Denkgeest
    ↓    ↓    ↓
  3. Schijnbare realiteit/Droomstaat

De weg terug ziet er dan als volgt uit:

  1. Spirituele Autolyse (wat is waar?) en Zelfonderzoek (wat ben ik?)
    ↓    ↓    ↓
  2. Dat wat is (onleefbare en onbestaanbare situatie)
    ↓    ↓    ↓
  3. (Keuzesmakende) Denkgeest

En vervolgens is er de keuze tussen de ‘juiste denkgeest’ en de ‘ego denkgeest’; of tussen ‘ontwaken’ en ‘dromen’; of tussen ‘non-dualiteit’ en ‘dualiteit’… alle drie: same difference.

Het verschil tussen de ‘juiste denkgeest’ en de ‘ego denkgeest’ is het verschil tussen een ‘fijne droom’ en een ‘nachtmerrie’, tussen onpersoonlijk leven (makkelijker/lichter/vrij) en persoonlijk leven (moeilijker/zwaarder/gebonden). Ego hoeft hiervoor niet verslagen te worden, je hoeft alleen bloedserieus te onderzoeken wat waar is en wat je bent. Dan zul je, na een trip in never-never-land (‘dat wat is’, waar je niet kunt bestaan), inzien dat je voorheen een verkeerde keuze hebt gemaakt door voor de ‘ego denkgeest’ te kiezen en dat je nu kunt kiezen voor de ‘juiste denkgeest’.

… en dan ben je nog niet klaar, want dan begint het pas.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

DE VIRTUELE SCHEIDING TUSSEN MIJ EN FRITS

Aangezien het niet mogelijk is om onder woorden te brengen wat ‘ontwaken’ (soms verward met ‘verlichting’) werkelijk is, blijft er alleen de mogelijke mogelijkheid over dat ik aan de hand van mijzelf ga laten zien hoe het is om ‘ontwaakt’ te zijn.

Op een (Engelstalig) Forum is er een discussie/gesprek gaande over de praktijk van ‘mindfulness’ als spirituele weg naar ‘ontwaken/verlichting’ — in dit gesprek omschreven als ‘mindlessness’. Het verschil tussen de twee is duidelijk, ‘mindful’ is vol van geest, vol van ‘ik”, en ‘mindless’ is geesteloos, met andere woorden: zonder ‘ik’.

Ik haal dit aan omdat, wanneer ik mijzelf als voorbeeld neem om te laten zien hoe het is om ‘ontwaakt’ te zijn, ik tegen het probleem aanloop dat ik niet ‘ik, dit lichaam met deze geest’ ben maar dat ik ‘dat wat ik ben’ ben dat dit lichaam met deze geest observeert en ervaart als schijnbaar zijnde mij. Je ziet aan die zin al dat dit verwarrend is.

Dus, met het plan in gedachten om mijzelf als voorbeeld te nemen, om te laten zien aan de hand van voorbeelden hoe het is om ‘ontwaakt’ te zijn, moet ik een fictieve virtuele scheiding aanbrengen tussen wat ik ben (absoluut oneindig whatever the fuck ik ben en alles is) en wat ik schijn of lijk te zijn (lichaam-geest-constructie).

Die fictieve virtuele scheiding breng ik aan door nu hier af te spreken, of aan te geven, dat, wanneer ik  naar ‘absoluut oneindig whatever the fuck ik ben en alles is’ verwijs, ik — ik, mij, mijzelf — zal gebruiken, en wanneer ik naar deze ‘lichaam-geest-constructie’ verwijs, ik — Frits — zal gebruiken. In het laatste geval zal ik ook in de tweede persoonsvorm enkelvoud schrijven.

Voorbeeld: “Frits drinkt zijn koffie zwart en leest wat ik heb geschreven.”

Dit is een voorlopige werkconstructie als experiment om te bekijken of ik in mijn teksten een duidelijke scheiding kan aanbrengen tussen wat ik werkelijk ben (ik, mij, mijzelf) en de lichaam-geest-constructie (actiefiguur) die ik in de Droomstaat schijn te zijn (Frits).

Dit zijn de parameters die ik vanaf nu wil gaan proberen te gebruiken op deze blog. Als blijkt dat het niet werkt of alleen maar meer verwarring oplevert, dan ga ik op zoek naar een andere manier van schrijven waarin duidelijk is dat IK niet dit lichaam en deze geest ben — dat IK niet Frits ben –, maar hetgeen dat dit lichaam en deze geest observeert en ervaart  — hetgeen dat Frits observeert en ervaart.

Met andere woorden: ik zie en ervaar wat Frits schijnbaar doet, voelt, ziet, hoort en proeft, maar wat Frits schijnbaar doet, voelt, ziet, hoort en proeft, heeft geen enkel effect op mij, op dat wat ik werkelijk ben.

(ik voel nu al aan mijn water dat dit waarschijnlijk nergens op uit zal lopen, maar ik ga het gewoon tegen beter weten in proberen.)

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

WAAROM WAKKER WORDEN? (4)

Een aantal jaren geleden (eind 2014 – begin 2015), heb ik een drieluik geschreven met de titel ‘Waarom Wakker Worden?’ (deel 1, deel 2, deel 3). Ik heb ze niet herlezen, maar ik vermoed dat ik er sinds kort anders naar kijk; dus dit wordt wellicht een ‘vergeet alles wat ik hiervoor heb gezegd over de noodzaak van wakker worden’-verhaal.

Dit leven op aarde in het universum is een Droomstaat en dat maakt van alles in dit leven op deze aarde en in dit universum, alsmede dat leven zelf, een droom of op z’n minst iets dat te vergelijken is met een droom, dus niets doet er werkelijk toe. Dus waarom zou er voor iemand die niet werkelijk bestaat — anders dan in de droom — de noodzaak bestaan om wakker te worden uit die droom, met als gevolg dat die persoon niet meer bestaat? Vanuit het personage bekeken, vanuit het actie-figuurtje gezien, is het compleet onzinnig om niet meer te willen bestaan.

Voorheen, voor er internet was, kwam je wel of niet direct in aanraking met het idee van ‘ontwaken uit de Droomstaat’ (ook wel ‘verlichting’ genoemd) omdat er iets in je aan de gang was dat hierom vroeg. Vervolgens waren er twee mogelijke gevolgen:

  1. Je was een serieuze zoeker en ging zelf op zoek naar ‘waarheid’; of…
  2. Je sloot je aan bij een sekte en volgde een megalomane goeroe.

Tegenwoordig komen mensen die deze ‘noodzaak’ voor ontwaken of verlichting niet van binnen voelen in aanraking met die mogelijkheid via internet en magazines die gepromoot worden vanuit de ‘spirituele marktplaats’. Deze mensen denken wellicht dat het wel ‘cool’ of ‘vet’ of ‘hip’ is (of welke term tegenwoordig dan ook gebruikt wordt) en voor hen is de New Age ontworpen. Zij dansen rond een kampvuur, branden wierook, doen aan meditatie en/of yoga, prediken liefde en maken zichzelf wijs dat ze wakker en verlicht zijn.

Ik dwaal af…

Mijn punt is dat de noodzaak om wakker te worden van binnenuit dient te komen en in de meeste gevallen komt het van binnenuit wanneer je niet gelukkig bent met het leven dat je leidt, niet gelukkig met hoe je de wereld ervaart of niet gelukkig met jezelf. Pas dan kun je een serieuze zoeker worden en alleen dan bestaat er de kans dat je ontwaakt uit de Droomstaat.

Voor iedereen die wel gelukkig of tevreden is met zijn of haar leven en zijn of haar plaats in deze schijnbare wereld, is ontwaken geen noodzaak. Mijn voorstel is dat deze mensen gewoon lekker doorgaan met wat hen gelukkig maakt. Ook als dat dansen rond het vuur, het branden van wierook, het doen aan meditatie en/of yoga, liefde prediken en jezelf wijsmaken dat je wakker en verlicht bent is.

(Mijn goede raad is dan wel om het voor jezelf te houden, want de kans bestaat dat je iemand zoals mij tegenkomt die vervolgens de noodzaak voelt om je te vertellen dat je uit je nek lult… wat ook daadwerkelijk zo is.)

Dus, recapitulerend:

  • Als je gelukkig en/of tevreden bent is er geen enkele noodzaak om te ontwaken uit de Droomstaat. Blijf dan weg bij deze materie, want je zult er niet beter van worden; maar…
  • Als je ongelukkig en/of ontevreden bent, dan ontstaat die noodzaak geheel vanzelf. Mocht dit het geval zijn en je hebt hulp of ondersteuning nodig bij je proces, dan is er altijd de mogelijkheid om mij een mail te sturen en vragen te stellen (of ik kan je doorverwijzen naar iemand anders of goed werkmateriaal).

Op zich is er geen noodzaak om te ontwaken uit de Droomstaat, aangezien ‘dit hier’ een Droomstaat is en er ‘hier nu’ niet werkelijk iets gebeurt. Dat is voor iedereen hetzelfde, ongeacht of je het wel of niet gelooft. Er is geen wereld en wij zijn niet het Ego en niet ons lichaam, en of je nu wel of niet gelooft in ontwaken uit de Droomstaat of de Droomstaat an sich, verandert daar helemaal niets aan.

Uiteindelijk sterft elk lichaam (wakker of niet wakker), eindigt de droom en is er nooit iets gebeurd; niets wat je wel of niet doet verandert daar iets aan.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

HET LIJDEN NA ONTWAKEN

Het idee dat, als je wakker bent alles helemaal geweldig is, is onzin. Als je verwacht dat de wereld letterlijk verandert na ontwaken, dan zul jij je nooit realiseren dat je wakker bent wanneer  je ontwaakt bent. De wereld verandert niet, alles is nog steeds precies zoals het was voordat er dat ontwaken plaatsvond, alleen de manier waarop je er naar kijkt en de manier waarop jij het ervaart verandert.

Even een ‘persoonlijk’ voorbeeldje. Zo is er al een vrij lange tijd pijn in de linker schouder van dit lichaam (er zijn wel meer pijnen in dit lichaam, maar de schouder is momenteel het duidelijkst aanwezig). Voorheen was het MIJN schouder en had IK pijn, maar nu is er pijn in de schouder van dit lichaam.

De overeenkomst tussen de twee vormen is dat het lichaam nog steeds pijn heeft, het verschil is dat ‘IK’ (dat wat ik werkelijk ben en zich schijnbaar verplaatst middels dit lichaam en alles schijnbaar ervaart) niet lijdt aan de pijn, maar de pijn ervaart en (bij wijze van spreken) van een afstand observeert.

Met andere woorden: de pijn is er nog steeds, maar het is niet MIJN pijn. En met weer andere woorden: het lijden stopt niet omdat na ontwaken de pijn verdwijnt, het lijden stopt omdat het na ontwaken niet meer MIJN pijn is. Waarom zou je lijden aan iets als het je niets aangaat? En als het jou niets aangaat, dan gaat het niemand iets aan.

Het enige wat verandert na ontwaken is de manier waarop je alles ervaart en de manier waarop je er naar kijkt; van persoonlijk naar onpersoonlijk; van onjuist naar juist; van wat niet is naar wat is. De wereld verandert niet, jij verandert niet, alleen de perceptie verandert. That’s all.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

DE LAATSTE DEFENSIELINIE

Alles in het leven heeft als doel datzelfde leven — wat een illusie is, een Droomstaat — zo lang mogelijk vol te houden. Hiervoor moet Maya, die de illusie heeft gecreëerd (for lack of a better fucking word), er voor zorgen dat Ego, dat de illusie in stand houdt, mij zoveel mogelijk afleidt van het voor de hand liggende in your face and bloody obvious feit dat het allemaal niet waar is.

Hiervoor gebruikt Ego alles wat voor handen is — chaos, ziekte, geldnood, televisie, films, muziek, politiek, tegenstellingen, geschiedenis, samenzweringen, liefde, haat, relaties, stukgelopen relaties, angst voor de dood, angst voor het leven, angst voor spinnen, angst voor andere mensen, angst voor andere religies… et cetera — en de laatste defensielinie is spiritualiteit en de zoektocht naar verlichting, bevrijding en eenheid als- en voor de persoon die Ego mij doet geloven dat ik ben.

Wanneer je die laatste linie ziet voor de bullshit dat het is, is er niets meer dat je kan tegenhouden om wakker te worden. Je hoeft alleen maar te kijken en te zien.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

FLASHBACK

Ik vermoed dat ik altijd een (voornamelijk onbewust) gevoel heb gehad dat er iets niet klopte aan deze wereld, aan deze realiteit. Ik moest vanochtend aan een oude songtekst denken die ik — zo bleek toen ik hem gevonden had — in 1987 heb geschreven voor mijn bandje SPECTRUM.

Ik was toen iets van 22 jaar oud, had geen religieuze opvoeding genoten en wist absoluut niets van spiritualiteit, verlichting, slapen/ontwaken of de mogelijkheid dat wat ik meemaakte en ervoer niet de absolute harde fysieke realiteit zou kunnen zijn. Bovendien was er geen Internet om met dat soort zaken in contact te komen.

Ik deel de tekst hier voor “entertainment purposes only”:

THE UNKNOWN UNSHOWN (© Frits Spoelstra/1987)

I’m floating through the time and space
A tribute to the human race
No way to change the human face
No mind, no brain, just plain old sense
No wall, no pile to stand against

Standing on a desert island
Just a place where you and I stand
Where we will stand untill the end
No hell, no heaven, no place to be
No food, no nothing, please set me free

Let me take the step to nowhere
Let me jump into the unknown
Let me find out there’s nothing there
Except for the unknown unshown

A voice from somewhere said to me:
“You’ll turn into what you will be
Your mind and soul must be set free
No man, no child can help you now
Don’t try to break the sacred vow”

“Your mind must be for everyone
Your world must be without any sun
Just the way the world has begun
No rain, no storm, a silent place
A place for us: The human race”

Let me take the step to nowhere
Let me jump into the unknown
Let me find out there’s nothing there
Except for the unknown unshown

I tried to break the spell away
I tried it each and every day
I know that I’m the one to pay
I got to break the stormy cloud
I scream and yell: ‘Please let me out!’

Let me take the step to nowhere
Let me jump into the unknown
Let me find out there’s nothing there
Except for the unknown unshown

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

IK-FRITS

‘Ik ben’ of ‘ik besta’ is een gedachte die voorafgaat aan de identificatie met het ego-lichaam-denken systeem. Daarna ontstaat ‘ik ben een jongetje en ze noemen me Frits’ en daarna ‘dat zijn mijn ouders, mijn zussen, mijn opa’s en oma’s, mijn ooms en tantes, mijn neven en nichten. mijn bed, mijn dit en dat, mijn zus en zo en mijn wereld.’

‘Ik ben’ of ‘ik besta’ is een gedachte, het is niet een fysieke werkelijkheid. Het wordt pas een schijnbare fysieke werkelijkheid wanneer er vanuit die gedachte ‘ik ben/ik besta’ een identificatie ontstaat met het lichaam waaruit ‘Ik-Frits’ gevormd wordt.

Als ik dan kijk naar wat er al eeuwen gezegd wordt, namelijk dat God (een God) ons heeft gemaakt naar zijn evenbeeld, en God is ‘Dat wat dit verhaal over leven op aarde droomt of verzint’, dan is ‘Ik-Frits’ de verbeelding van wat ‘Dat wat dit (het verhaal over leven op aarde) droomt of verzint’ gelooft of wenst dat het is.

‘Ik-Frits’ is niet meer dan de verbeelding van ‘Dat wat dit droomt of verzint’. ‘Ik-Frits’ is een gedroomd personage, een actie-pop, een schijnbaar punt van perspectief of een verzonnen/gecreëerde protagonist/hoofdpersoon van waaruit het schijnbare verhaal wordt waargenomen en ervaren.

‘Ik-Frits’ is net zo min waar of werkelijkheid dan de andere gedroomde personages (de antagonisten) en het verhaal waarin ‘Ik-Frits’ zich beweegt. Niettemin is alles wat ‘Ik-Frits’ meemaakt en ervaart in de Droomstaat schijnbaar waar voor die ‘Ik-Frits’ in die Droomstaat. Het is niet waar, maar het lijkt waar.

Een belangrijk en doorslaggevend punt hierin is dat alleen dát wat die ‘Ik-Frits’ direct meemaakt en ervaart waar is voor ‘Ik-Frits’ en niet dat wat wellicht waar lijkt te zijn omdat iets of iemand anders hem dit vertelt terwijl ‘Ik-Frits’ dit niet zelf heeft meegemaakt of ervaren.

Voorbeeld:
Schijnbaar is er een personage dat Trump heet in een schijnbaar land dat Amerika heet, maar ‘Ik-Frits’ weet dit alleen van horen zeggen en ‘Ik-Frits’ kan niet weten of er werkelijk een personage Trump of een land Amerika bestaat.

Schijnbaar neemt ‘Ik-Frits’ alles voor waar aan zolang ‘Ik-Frits’ gelooft dat hijzelf waar is en zodra die ‘Ik-Frits’ identificatie wegvalt, kan niets meer voor waar worden aangenomen.

Anders gezegd: binnen het gedroomde of verzonnen verhaal kan alleen dat wat direct wordt ervaren door ‘Ik-Frits’ als schijnbare waarheid worden aangenomen ter ondersteuning van het schijnbare verhaal. Dit betekent ook dat alles wat zich een korte periode in de direct waarneembare omgeving van ‘Ik-Frits’ bevindt, zoals een ander personage, ophoudt met schijnbaar te bestaan wanneer dit personage uit de direct waarneembare omgeving verdwijnt.

Vraag:
Als er een boom omvalt in het bos en ‘Ik-Frits’ is er niet bij, maakt het omvallen van de boom dan geluid?

Antwoord:
Nee! Want omdat ‘Ik-Frits’ er niet bij is, is er geen boom en geen bos, kan die niet bestaande boom niet omvallen en vanzelfsprekend geen geluid veroorzaken.

Dit levert een interessant dilemma op. Aangezien die ‘Ik-Frits’ slechts een gedroomd of verzonnen personage is, is alles om ‘Ik-Frits’ heen ook verzonnen. Niet alleen het verhaal is verzonnen, ook alle personages die ‘Ik-Frits’ schijnbaar tegenkomt en waarmee ‘Ik-Frits’ schijnbaar interactie heeft, zijn verzonnen.

Als we het vergelijken met nachtelijke dromen van ‘Ik-Frits’, dan is het niet zo dat andere personages in die droom zelf ook dromen en ‘Ik-Frits’ in hun droom een personage is. Er is bij nachtelijke dromen geen sprake van een multi-dromen-complex waarbij de droom van ‘Ik-Frits’ kruist met de droom van een ander personage, waardoor er tijdelijk twee mensen dezelfde droom hebben tot ze weer afscheid van elkaar nemen.

In de nachtelijke dromen is het ‘Ik-personage’ dat gedroomd wordt door ‘Ik-Frits’ het enige actieve personage, het enige personage dat schijnbaar werkelijk bestaat en schijnbaar werkelijk iets doet in die nachtelijke droom. Er is geen reden om aan te nemen dat dit anders is in de droom of het verzonnen verhaal van ‘Dat wat dit droomt of verzint’.

De conclusie is vervolgens dat alleen ‘Ik-Frits’ een actief personage is in de droom of het verhaal van ‘Dat wat dit droomt of verzint’. Dit betekent dat de andere verzonnen personages waarmee ‘Ik-Frits’ direct in schijnbaar contact komt, zelf niet werkelijk bestaan. Zij hebben niet een schijnbaar leven waarin ‘Ik-Frits’ voorkomt als een schijnbaar ander personage.

‘Ik-Frits’ is letterlijk de enige in de droom/het verhaal. Er is geen twee! Dit betekent dat wanneer dit ‘Ik-Frits’ personage komt te overlijden alles ophoudt. Zonder ‘Ik-Frits’ (de verzonnen protagonist) is er geen droom, houdt het verhaal op en verdwijnt het schijnbare leven op een schijnbare aarde in een schijnbaar universum.

Wanneer dit tijdens het schijnbare leven van ‘Ik-Frits’ volledig wordt doorzien, dan kan er niets anders dan berusting in het verhaal overblijven. ‘Ik-Frits’ is een verzonnen personage in één droom of één verhaal van ‘Dat wat dit droomt of verzint’; niet een multi-dromen-comlex waarbij dromen van verschillende personages elkaar kruisen. Ook heeft ‘Ik-Frits’, net zoals het ‘Ik-personage’ in de nachtelijke dromen van ‘Ik-Frits’, geen werkelijke zeggenschap over hoe het verhaal verloopt.

Bovendien heeft alles wat voor de schijnbare geboorte van ‘Ik-Frits’ schijnbaar heeft plaatsgevonden nooit plaatsgevonden, dat zijn slechts verhalen ter versterking van het verhaal van de droom, verhalen die ‘Ik-Frits’ van anderen heeft gehoord en niet zelf actief heeft meegemaakt of ervaren. In feite was er niets voor ‘Ik-Frits’ geboren werd, net zoals er niets meer zal zijn wanneer ‘Ik-Frits’ sterft… in feite is ‘Ik-Frits’ zelf fictie omdat het verhaal of de droom zelf fictie is.

Hoe het bovenstaande voor schijnbaar andere personages werkt, weet ik niet, want voor zover het ‘Ik-Frits’ aangaat, bestaan die niet. Zij zijn slechts onderdeel van het gedroomde verhaal en verdwijnen wanneer ‘Ik-Frits’ verdwijnt, aangezien ‘Ik-Frits’ de protagonist van het verhaal is… einde ‘Ik-Frits’ is einde verhaal.

Gestoord hè?

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen