SPIRITUELE STROMINGEN EN METHODEN

Soms is er een onderwerp dat me bezighoudt waarbij ik niet meteen weet wat ik er mee moet doen. Maak ik een video of schrijf ik een blog? Bij twijfel deponeer ik het dan in verkorte vorm op Facebook. Als het daarna uit mijn systeem is, dan blijft het daarbij, maar soms, zoals nu, vind ik dat ik er iets meer over moet schrijven.

Op 10 december schreef ik op de Facebook pagina “Autolyse Autolysis” het volgende:

“Elke spirituele stroming of methode die je iets belooft wat je schijnbaar mist of zoekt is ontwikkeld IN de droomstaat DOOR droomstaat personages en is bedoeld om je vast te houden IN de droomstaat.

Maar je kunt deze stromingen of methoden ook gebruiken als instrument om verder te komen, of beter gezegd, dieper te gaan. Dit houdt wel in dat je die stroming en methode een keer moet verlaten, loslaten en vergeten wanneer de grens is bereikt en er schijnbaar niets meer verandert. 30 jaar mediteren zonder enig effect is gewoon heel erg dom.

Zie elke stroming en methode als een hamer waarmee je een spijker ergens inslaat; wanneer de spijker er is ingeslagen, dan houdt je op met hameren en leg je de hamer weg. Klaar! Je blijft niet tegen die spijker slaan in de hoop dat hij er nog dieper in zal gaan.”

Veel spirituele zoekers gaan er ten onrechte vanuit dat ze iets zoeken wat ze niet hebben en iets missen wat ze nodig hebben. Dat lijkt zo te zijn wanneer de zoeker zich identificeert met het lichaam en het denken, maar het is absoluut onwaar als gezien wordt dat de zoeker dat is wat hij/zij zoekt.

Alles en iedereen is dat wat aan alles en iedereen voorafgaat en is van nature compleet. De zoeker is in principe altijd op zoek naar dat wat hij is, zelfs wanneer hij op zoek denkt te zijn naar iets wat hij niet is maar mist of wilt hebben. Nogmaals: De zoeker is dat wat voorafgaat aan wat hij/zij denkt en gelooft te zijn (lichaam/denksysteem) en dat wat hij/zij is, is wat hij/zij zoekt.

Een spirituele stroming of methode kan de zoeker tot een bepaald (schijnbaar) “niveau” tillen, maar de spirituele zoeker kan alleen succesvol zijn wanneer hij die stroming of methode laat gaan. Wanneer dit niet gebeurt, dan raakt de zoeker verslaafd aan de spirituele stroming of methode en zal de zoeker vast blijven zitten in de Droomstaat en dat is precies waarvoor elke spirituele stroming en methode is ontwikkeld.

Elke zoeker heeft de mogelijkheid en de vrijheid om een spirituele stroming en methode te gebruiken tot zover deze behulpzaam is, maar is niet verplicht om een leven lang trouw te blijven aan die stroming of methode. Zodra de stroming of methode geen stap verder meer blijkt op te leveren en er alleen een soort van tevreden status quo schijnt te zijn, moet de stroming en methode vaarwel worden gezegd als de zoeker daadwerkelijk wil ontwaken uit de Droomstaat.

Daarna staat de zoeker opnieuw met lege handen op de rand van een nieuwe afgrond, en dat is een geweldige positie… Now jump!

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

BEN IK DEPRESSIEF OF IS ER DEPRESSIVITEIT?

Als ik ‘normaal’ zou zijn, dan zou ‘Ik ben depressief’ voor mij een normale uitspraak kunnen zijn. Ik gebruik dat ook wel wanneer het ter sprake komt, omdat er anders geen mogelijkheid tot converseren bestaat, maar voor mijzelf ben ik niet depressief, maar is er depressiviteit.

Als ik depressief zou zijn, dan zou ik denk ik wel zelfmoord willen plegen, maar dat zou ik waarschijnlijk niet doen omdat ik daar te schijterig voor ben — stel je voor dat het misgaat! Hierdoor zou ik mij dan weer heel erg kloten voelen, waardoor ik nog depressiever zal zijn, nog liever zelfmoord zou willen plegen, wat ik niet zou durven waardoor ik mij nog veel depressiever zou voelen, et cetera ad infinitum.

Maar, zoals ik al zei, ik ben niet depressief, er is depressiviteit, en het verschil zit hem puur en alleen in het feit dat ik heb ingezien dat ik niet dit lichaam ben en de depressiviteit bevindt zich alleen maar in dit lichaam. Niettemin kan ik alleen direct ervaren wat dit lichaam ervaart, waardoor ik dus wel die depressiviteit ervaar maar niet depressief ben.

Het verschil zit hem in het wel of niet claimen van de depressiviteit. Als ik zou geloven dat ik dit lichaam ben, dan zou ik depressief zijn (of verkouden zijn, of hoofdpijn hebben, vul maar in), maar aangezien ik niet dit lichaam ben, kan ik niet depressief zijn. Ik kan alleen de depressiviteit van dit lichaam, of in dit lichaam, ervaren. Het is niet mijn depressiviteit, het is alleen maar depressiviteit.

Er wordt wel tegen me gezegd dat ik niet depressief zou kunnen zijn als ik werkelijk ontwaakt zou zijn, waarmee dan wordt beweerd dat ik niet ontwaakt ben. In principe klopt dat ook, aangezien ik niet depressief ben en alleen maar depressiviteit ervaar. Het ontwaken ten opzichte van wat ik ben staat los van het lichaam omdat ik niet dat lichaam ben en alleen het lichaam kan depressief zijn. Ik (dat wat ik werkelijk ben) ervaart die depressiviteit middels dat lichaam.

Noot: Ik neig overigens ook steeds meer naar het niet gebruiken van de stelling ‘ik ben ontwaakt’, omdat ‘ik’ niet ben ontwaakt. Er heeft ontwaken plaatsgevonden waarin is gezien dat er altijd ‘ontwaken’ is geweest. Het heeft letterlijk absoluut niets met mij te maken.

Dit is vanzelfsprekend een discussie die ik niet kan voeren met iemand die niet heeft ingezien dat hij of zij zijn of haar lichaam niet is. Die ander ziet en benadert zichzelf als lichaam en zal mij dus ook als lichaam zien en benaderen. Als ik zeg dat ik depressiviteit ervaar dan hoort die ander dat ik depressief ben, aangezien die ander een scheiding tussen mijzelf en het lichaam niet kan verwerken.

Waarom dit verhaal? Ik denk dat ik dit wilde opschrijven omdat ik op dit moment in deze schijnbare tijd en ruimte depressiviteit ervaar terwijl dat niet als een probleem wordt gezien of ervaren, aangezien die depressiviteit van dat lichaam is en ik niet dat lichaam ben. Ik denk ook dat ik dit wil delen omdat ik iedereen die ervaart depressief te zijn het inzicht toewens niet depressief te zijn maar alleen maar depressiviteit te ervaren.

Ook dit is een goede reden om te onderzoeken wat je werkelijk bent en wat werkelijk waar is, aangezien het inzicht dat ik niet dit lichaam ben er voor zorgt dat ik geen antidepressiva hoef te slikken of de neiging heb om zelfmoord te plegen. Ik kan de tijd nemen om de depressiviteit daadwerkelijk te ervaren zonder dat het persoonlijk wordt. Ik kan afstandelijk kijken naar het fenomeen ‘depressiviteit’ en het als leermateriaal gebruiken, waardoor het als iets positiefs wordt gezien en niet als iets negatiefs wordt ervaren.

Misschien denk je of geloof je dat ik uit mijn nek lul, oké, so be it, ik kan alleen maar zeggen dat het bewijs hier bij mij en voor mij overduidelijk is, maar wat jij er wel of niet mee doet is aan jou… daar ga ik niet over.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

WAAROM DE ZOEKTOCHT ZO MOEILIJK LIJKT

Een probleem dat het succes van een spirituele zoektocht tegenwerkt is de neiging om het ingewikkelder te maken dan het in alle eerlijkheid is. Hier kom je natuurlijk pas achter wanneer je er klaar mee bent, want tot die tijd kan niemand het je aan je verstand peuteren dat het echt niet zo heel erg ingewikkeld is. Ik ga het toch proberen.

Het begint al met de misvatting dat je iets moet vinden wat je nu nog niet hebt. Dit kun je een leven lang volhouden zonder het ooit te vinden en als je in reïncarnatie gelooft kun je er meerdere levens aan besteden zonder het ooit te vinden. Als je iets tastbaars zoekt, iets wat je kunt gebruiken of wilt hebben, zoals een hamer, je sleutels of een nieuwe fiets, dan kun je dat vinden, maar dat wat je zoekt tijdens een spirituele zoektocht is dat wat zoekt… en dat ben je al. Problem solved!

Veel spirituele zoekers geloven dat wat ze zoeken iets heel erg groots is, iets enorm geweldigs dat alles overschaduwt of verlicht en ergens ver van hen verwijderd is, terwijl het juist heel klein is en vooral heel erg gewoon en normaal, bovendien is het dichterbij dan het puntje van je neus; het is namelijk dat wat je bent. Ik kan daar allemaal mooie benamingen aan geven, maar die zeggen niet zoveel… dus je moet gewoon zelf komen kijken.

En dat is meteen een andere vergissing die veel spirituele zoekers maken, ze denken dat er goeroes, meesters, leraren en coaches bestaan die hen kunnen helpen om te vinden wat ze ten onrechte denken dat ze nog niet hebben. Dat gaat niet werken. Er bestaat geen enkele goeroe op aarde die iemand daadwerkelijk kan geven wat hij of zij denkt te zoeken. Je moet het echt zelf doen, het is geen groepsproject. Door te hopen dat een ander je gaat helpen en je succes afhankelijk te maken van wat een ander je belooft te geven, verspil je ontzettend veel tijd.

Iets anders dat de zoektocht onnodig ingewikkeld maakt is de noodzaak om alles te verklaren en te begrijpen. Ik heb ontzettend veel tijd verspild (niet echt natuurlijk, omdat tijd niet bestaat, maar bij wijze van spreken) aan het willen verklaren wat dit gekkenhuis dat we aarde noemen en dat gestoorde spel dat we leven noemen nou echt precies is. Het enige waar ik achter ben gekomen is dat het niet te verklaren en niet te begrijpen is, omdat het allemaal niet iets is.

Dan komt al snel de vraag op: “Hoe simpel is het dan?” In principe heb ik dat antwoord al gegeven: dat wat je zoekt is wat zoekt. Dat is niet je denken, wat niet van jou is, en niet je lichaam, dat je niet bent, maar dat wat daar aan vooraf gaat en schijnbaar ten onrechte gelooft dat alles wat gezien en ervaren wordt daadwerkelijk iets is.

Als je kunt spelen met het idee dat dit leven niet iets is, dat deze aarde niet iets is en dat dit universum niet iets is, dan ontstaat er de mogelijkheid om in te zien dat het overduidelijk niet daar te vinden is. Dat versimpelt de zoektocht al. Als het niet buiten je te vinden is, want dat is niet iets, dan moet het dus in jezelf te vinden zijn (dichterbij dan het puntje van je neus, zoals ik al zei) en wellicht zal het dan sneller tot je doordringen dat jij het bent wat je aan het zoeken bent; niet jij als lichaam maar jij als dat wat is.

En het mooie daarvan is dat jij dat nooit niet bent geweest.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

WAAROM ER NIETS VERANDERT

Ik vermoed dat er bij veel mensen het idee, of de hoop, bestaat dat hun leven en het leven in het algemeen drastisch zal veranderen wanneer ze wakker zullen worden. Dit is niet zo, en dat is dan ook meteen de informatie die je niet verstrekt zal worden door mensen die zichzelf als spirituele leraar of coach presenteren en voor inkomsten afhankelijk zijn van jouw zoektocht.

Er verandert helemaal niets aan jij als schijnbaar lichaam en de wereld waarin jij je schijnbaar bevindt. De moord en doodslag stopt niet, de oorlogen stoppen niet, de seizoenen veranderen niet, je moet nog steeds eten en drinken en er voor zorgen dat je eten en drinken vergaart en je hebt nog steeds te maken met mensen die jij wel of niet leuk vindt die jou wel of niet leuk behandelen.

Ik vermoed dat veel mensen die geloven dat ze wakker zijn geworden, zich terugtrekken uit de directe samenleving en zich afsluiten van alles waar hun lichaam en geest negatief op reageert. Vervolgens starten ze een mantra over hoe alles goed is en hoe alles één is en dat alles liefde is, tot ze zichzelf daarvan hebben overtuigd. Dit is omdat de buitenwereld na ontwaking nog steeds zo blijkt te zijn zoals deze altijd al was en niet te veranderen is in wat zij vinden dat het zou moeten zijn.

Het probleem na ontwaking is nooit dat de wereld en het leven niet is wat jij vindt dat het zou moeten zijn, het probleem is dat jij vindt dat de wereld en het leven moet zijn zoals deze niet is. De wereld en het leven is niet het probleem, jouw perceptie van de wereld en het leven is het probleem, en vanzelfsprekend is het niet de wereld en het leven dat moet (noch zal) veranderen, maar jouw perceptie van die wereld en dat leven.

Hier is een vervelend feitje dat de meeste spirituele zoekers niet willen horen:

Wanneer je ‘wakker’ wordt, verandert er niets, nada, noppes aan niets, nada, noppes!

Dit is omdat wakker worden niets te maken heeft met jouw lichaam, jouw geest, jouw ziel, jouw leven, deze aarde of dit universum. Het gaat buiten jou en alles wat we als realiteit ervaren om en het is volkomen en absoluut onpersoonlijk. Het gebeurt en heeft niets te maken met wat dan ook op deze schijnbare aarde in dit schijnbare universum. Het is niet dat jij wakker wordt, maar het is eerder zo dat er wakker worden is waardoor er gezien wordt — maar niet door jou — dat er nooit iets heeft geslapen, maar dat is een fucking mondvol.

Er is niet iemand die wakker wordt, er wordt alleen ingezien, maar niet door een persoon, niet door iemand, dat er niemand is die een iemand is. Simpel gezegd, wordt er ingezien dat jij niet bent wat je dacht te zijn. Je bent niet dat lichaam, niet die geest, niet die entiteit hier op aarde in dit universum en dat inzicht verandert vanzelfsprekend helemaal niets aan dat lichaam, die geest, die entiteit hier op deze aarde in dit universum noch aan deze aarde en dit universum.

Het spel gaat gewoon door. Het lichaam blijft leven met alle hormonen, voorkeuren en afkeuren, en alle karaktereigenschappen in tact. Een deel ervan zal worden afgezwakt omdat er is ingezien dat er niemand in dat lichaam zit en het gebeuren, het spel, volkomen onpersoonlijk is. Je wordt misschien minder snel boos en dat wat er plaatsvindt in het spel zal misschien minder impact op je hebben, maar het spel zelf, het leven zelf, verandert nooit.

Het leven is niet goed of slecht. Wat er schijnbaar gebeurt en wat we elkaar schijnbaar aandoen is niet goed of slecht. Je kunt als een gek willen dat het anders is, vinden dat het anders moet zijn, hopen of bidden dat het anders zal worden, maar dat verandert helemaal nooit iets aan hoe het is en het enige wat dit je oplevert is een kut- of klote gevoel (pick your choice).

Het leven is een (naar mijn bescheiden mening, gestoord) spel dat, wanneer het voorbij is, net als bij Mens Erger Je Niet of Monopoly, geen enkel effect heeft gehad op dat wat is. Het maakt niet uit hoeveel bordspellen Monopoly je speelt, het is elke keer hetzelfde spel en wanneer het spel gespeeld is ben je geen fuck rijker dan voordat je er aan begon, en dit schijnbare leven is niets anders dan zo’n spel.

Wakker worden is inzien dat dit leven niet de werkelijkheid is, dat jij niet je lichaam bent, en dat alles wat er gebeurt geen enkel effect heeft op dat wat jij werkelijk bent en dat wat werkelijk is. Hierin, en alleen hierin, ligt de vrede… en vervolgens ga je gewoon weer aan de slag met dat stomme spel waarin je schijnbaar meespeelt; want er is niets veranderd en er zal nooit iets veranderen omdat jij dat toevallig wilt of wenst. Deal with it!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

GRATIS E-BOEK “AUTOLYSE”

Af en toe, niet al te vaak, komt het bij me op om mijzelf en alles wat ik produceer eens een beetje te promoten.

Naar aanleiding van de website www.autolyse.nl, heb ik de teksten van die website verwerkt tot een E-Boek die men op diezelfde website gratis kan downloaden. Dit E-Boek is een PDF bestand.

Het is geheel gratis en als het niet is wat je zoekt, kun je het altijd weer van je harde schijf verwijderen. Om te downloaden, klik op één van de onderstaande links:

NEDERLANDSE VERSIE “AUTOLYSE” van Frits Spoelstra (PDF)

ENGLISH VERSION “AUTOLYSIS” by Frits Spoelstra (PDF)

Ik wens je veel leesplezier.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

DISCUSSIE, MENINGSVERSCHIL EN OORLOG

Ik heb al vaker gezegd dat er, volgens mijn bescheiden mening, twee realiteiten zijn. De realiteit die we hier als entiteit op aarde ervaren en de realiteit waarin deze schijnbare realiteit van ons leven op aarde schijnbaar plaatsvindt. De eerste realiteit is de enige die we kunnen ervaren, maar niet waar, en de tweede realiteit is wel waar, maar die kunnen we en zullen we nooit ervaren.

Gezien dit gegeven, is het misschien een idee om eerst even te kijken wat realiteit nou eigenlijk is. Van Dale, het woordenboek, zegt dat realiteit ‘werkelijkheid’ is en ‘werkelijkheid’ is ‘dat wat werkelijk is’. Het mag inmiddels duidelijk zijn dat ik het hiermee niet eens ben. Realiteit is in mijn optiek simpelweg dat wat door een schijnbaar losstaand personage ervaren wordt als waar.

Extreem gezegd houdt dit in dat, als iemand ervan overtuigd is dat hij elke week op maandag om twaalf uur een goed gesprek heeft met de Opperkabouter van Kabouterland, dan is dat voor die persoon realiteit. Ikzelf geloof niet in kabouters, dus voor mij is het geen realiteit. Realiteit is strikt persoonsgebonden en niet per se waar — eerder, per se niet waar.

Iedereen heeft een eigen realiteit die altijd op specifieke punten afwijkt van de realiteit van anderen. Er bestaat op deze aarde in dit universum niet zoiets als de voor alles en iedereen geldende realiteit, net zoals er op deze aarde in dit universum niet zoiets als de voor alles en iedereen geldende waarheid bestaat. En realiteit heeft niets te maken met waarheid, aangezien waarheid waar moet zijn voor alles en iedereen en ieders persoonlijke realiteit voldoet niet aan dat kwalificatie.

Dat wat jij hier als entiteit op aarde als realiteit ervaart is niet waar in absolute zin, het is slechts waar voor jou. Dit betekent dat, in absolute zin, in absolute waarheid, jouw realiteit niet waar is en dat geldt voor iedere entiteit op aarde; niemand uitgezonderd. Elke discussie, elk meningsverschil en elke oorlog die gevoerd wordt, gaat niet over wie de waarheid verkondigt en niet over wie gelijk heeft, maar over wie het sterkst is en de ander zijn/haar (in absolute zin onware) realiteit met verbaal of fysiek geweld kan opdringen.

Niemand weet wat waar is en niemand heeft ooit gelijk. Elk gevecht, verbaal of fysiek, gaat over wiens onwaarheid volgens mijn/jouw/zijn/haar onware realiteit ten onrechte als minder onwaar wordt gezien dan de onwaarheid van de onware realiteit van een ander. Is het werkelijk noodzakelijk om uit te leggen hoe gestoord dit is? En toch gelooft vrijwel iedereen, zeker mensen met macht en/of aanzien, altijd dat hij/zij gelijk heeft en dat de ander er naast zit, met alle gevolgen van dien.

PS: Dit is overigens ook de reden waarom het in deze schijnbare realiteit nooit beter zal worden en we nooit in vrede op aarde zullen kunnen of gaan leven, ongeacht hoe hard we geloven in de elk jaar terugkerende kerstboodschap. Halle-fucking-luja.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

VERLICHTING VOOR OF VAN JEZELF

Wanneer we beginnen aan een spirituele zoektocht, dan betekent dit in de meeste gevallen dat er een zoektocht bestaat naar spirituele verlichting. In vrijwel alle gevallen komt dit neer op het willen vinden, bereiken of verkrijgen van spirituele verlichting voor jezelf. Jij, als hetgeen je schijnbaar gelooft te zijn, wil verlichting voor diezelfde jij die je schijnbaar gelooft te zijn.

Het hangt een beetje van af hoe serieus of hoe oppervlakkig je die zoektocht onderneemt welke vorm het zal aannemen. Als je de zoektocht aangaat als de persoon in dat lichaam, dan zoek je verlichting voor dat lichaam, als je hebt ingezien dat je niet dat lichaam bent maar nog wel een ‘zelf’ (in wat voor vorm dan ook), dan zoek je verlichting voor die ‘zelf’.

In beide gevallen is het een zoektocht zonder einde en zonder succes. Pas wanneer je inziet en jij je realiseert dat jij niet dat lichaam bent en dat er niet werkelijk een ‘zelf’ bestaat, kan er iets ontstaan dat we ‘verlichting’ zouden kunnen noemen… maar niet voor dat schijnbare lichaam of voor die ‘zelf’ in welke vorm dan ook, maar van het geloof een lichaam of een ‘zelf’ te zijn.

Het enige probleem dat wij als schijnbare mens hebben, komt voort uit onze identificatie met dat lichaam en die geest die wij ‘ik’ noemen en verlichting is niets anders dan de bevrijding van die identificatie met dat lichaam en die geest, die ‘ik’. Maar aangezien daarmee ook die ‘ik’ als werkelijk bestaand personage wegvalt, is er niet meer iemand (een ‘ik’) die verlicht kan zijn. Verlichting heft het verlicht zijn op en dat gebeurt precies op hetzelfde moment waarop verlichting schijnbaar bereikt is, waardoor er wederom niets is gebeurt.

Samenvattend, zolang je verlichting zoekt voor jezelf, in welke vorm jij jezelf dan ook ziet, gaat dat je geen enkel resultaat opleveren. Alleen verlichting van jezelf, van dat wat je gelooft te zijn, van de identificatie met jezelf en je lichaam als zijnde een losstaande werkelijke entiteit, kan ervaren worden… maar niet door jou, dus dat kun je en zul je dan niet meer ‘verlichting’ noemen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen