VRAAG EN ANTWOORD

Vraag: Wat is ontwaken uit de Droomstaat?

Antwoord: Ontwaken uit de Droomstaat is het realiseren dat het schijnbare feit van het leven op aarde als losstaande entiteit, te midden van miljarden en miljarden andere losstaande entiteiten, niet waar is.

Wanneer je ontwaakt uit de Droomstaat dan is er de realisatie dat het leven op aarde, en in principe in het gehele universum, een illusie is die je kunt vergelijken met een droom zoals je die ’s nachts ervaart. En dan is er ook de realisatie dat jijzelf niet bent wat je nu denkt en gelooft te zijn; dat lichaam met die naam.

Vraag: Wat gebeurt er wanneer ik ontwaak uit de Droomstaat?

Antwoord: Met jij als schijnbaar lichaam met een schijnbare denkgeest hier op aarde niet zo heel veel, anders dan dat het leven schijnbaar minder zwaar wordt en alle meevallers en tegenslagen minder persoonlijk worden opgevat.

Niettemin zullen er gewoon nog steeds rampen plaatsvinden en zal er pijn en lijden zijn, alleen je reactie daarop zal minder persoonlijk zijn; je zult je er minder van aantrekken omdat jij je realiseert dat het allemaal niet waar is, een droom, illusie, en dat jij als personage niet waar bent. Je ziet in dat alles wat schijnbaar gebeurt nooit is gebeurt, omdat er geen wereld is, alleen een Droomstaat.

Vraag: Wat of wie ontwaakt uit de Droomstaat?

Antwoord: Dat wat jij werkelijk bent, wat uiteindelijk alles is, ontwaakt uit de Droomstaat. Het is dus niet zo dat wat jij nu denkt te zijn, dat lichaam met die naam en die schijnbaar unieke denkgeest en dat schijnbaar unieke leven, ontwaakt, maar dat wat dat lichaam met die naam en die denkgeest en dat leven projecteert in de Droomstaat hetgeen is dat ontwaakt.

Je kunt het vergelijken met lucide dromen. Wanneer je ’s nachts droomt en het lukt je om in die droom te ontwaken, waarna je de droom kunt sturen, dan is het niet zo dat jij als het droomkarakter in de droom ontwaakt, maar jij als slaper ontwaakt uit de droom en realiseert je dat je droomt. De droom gaat verder, net als je droomkarakter verder gaat, alleen geloof je niet meer dat het werkelijkheid is.

Jij, als lichaam met een naam en een denkgeest en een leven, bent het ‘droomkarakter’, maar dat is niet wat jij werkelijk bent. Het is slechts een projectie van- en door wat je werkelijk bent. Het is dus ‘dat wat jij werkelijk bent’ dat wakker wordt, waarna de realisatie daar is dat het slechts een droom is en dat je het niet allemaal zo serieus hoeft te nemen.

Jij, als lichaam/naam/geest, bent wat gedroomd wordt door wat je werkelijk bent, en alleen wat je werkelijk bent kan ontwaken. Dat wat gedroomd wordt kan nooit ontwaken, omdat het gedroomd wordt en dus niet waar is, zoals alles wat plaatsvindt en zich beweegt in de droom die we ’s nachts dromen ook niet waar is.

Vraag: Waarom zou ik willen ontwaken uit de Droomstaat?

Antwoord: Het is niet de vraag waarom je het zo willen, aangezien het onvermijdelijk is. Net zoals iedereen ’s ochtends wakker wordt en stopt met dromen, zo moet dat wat je werkelijk bent ook een keer ontwaken. De vraag is niet waarom je moet ontwaken, zelfs niet of je zult ontwaken, maar eerder wanneer je zult ontwaken.

Je kunt wachten tot het een keer gebeurt, wat binnen de illusie van tijd en ruimte eeuwen en levens kan duren, of je kunt nu kijken naar de Droomstaat en je realiseren dat het een Droomstaat is. Vraag je af wat jij bent en realiseer je dat jij onmogelijk dat lichaam met die naam en die denkgeest en dat leven kunt zijn, en dan kun je nu ontwaken.

In absolute waarheid is er niemand die droomt en vanzelfsprekend niemand die dient te ontwaken. Er is namelijk nooit iets gebeurd, er wordt alleen maar gedroomd, en net zoals je uit de nachtelijke droom kunt ontwaken en kunt spelen met de droom, zo kun je ook uit de Droomstaat ontwaken en spelen met de Droomstaat. In principe ben je al wakker, alleen geloof je nog steeds dat dit niet zo is.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

PERSOONLIJKE NOOT #15

Ik schrijf dit nu hier om het voor mijzelf duidelijk te krijgen, dus als ‘jij de lezer’ het niet begrijpt of er niets mee kan, dan is dat helaas zo.

Het belangrijkste effect van ontwaken uit de Droomstaat, is, in mijn geval, het wegvallen van interesse in bezigheden, zaken en dingen die ik ooit werkelijk belangrijk vond of waarvan ik dacht dat ze belangrijk waren. Hierdoor ontstaat er een soort van schizofrene situatie.

Het lichaam heeft nog steeds de gewoonte en de wens om dingen te doen, dingen te willen, dingen leuk of vervelend te vinden, terwijl (en nu moet ik een vage omschrijving gebruiken) ‘dat wat overblijft wanneer dat wat dacht “ik” te zijn is ontwaakt uit die valse veronderstelling een “ik” te zijn’ (vanaf nu noem ik dat “de geest”) er geen waarde meer in ziet en vooral geen waarde meer aan hecht.  In het begin ging de geest nog mee in wat het lichaam wilde, maar dat wordt steeds minder, waardoor het lichaam ook steeds minder gaat doen en willen. De geest ziet het lichaam het willen, maar het heeft geen persoonlijk effect meer op die geest.

Ik had een paar pijlers in mijn leven waaromheen ik mijn leven drapeerde, en dat waren muziek en de wereldwijde samenzwering (De Nieuwe Wereldorde). Muziek is wat ik deed, 24 uur per dag, en wat ik wilde doen de rest van mijn leven. Het was mijn carrière keuze en wat ik wilde zijn: muzikant. Dat is volledig verdwenen. Ik speel niet meer in bandjes, voel ook geen noodzaak om in een bandje te spelen, en pak alleen af en toe een instrument op om heel even wat tijd te verdrijven, vaak niet langer dan tien minuten.

De wereldwijde samenzwering was mijn stokpaardje. Het was het onderwerp dat ik wilde delen met de mensen om me heen en de rest van de wereld. Iedereen moest alles weten over De Nieuwe Wereldorde, de Illuminati en alles wat daarmee te maken heeft. Ik ging naar conferenties, las alle boeken, stuurde brieven naar de krant en zette een website op (www.snips.nl) om de revolutie te faciliteren. Ook dat is volledig verdwenen. Snips.nl is nu een soort van verzamelwebsite van alles wat ik gedaan heb en het weinige dat ik nu nog doe.

De laatste drang die ik had was mensen te stimuleren en aan te zetten om te ontwaken uit de Droomstaat. Ik zat op forums, zat in chatboxen, sprak met mensen er over, reageerde op berichten op Facebook (en daarvoor op Hyves) en zette uiteindelijk een nieuwe website op (www.autolyse.nl). Die drang om mensen te helpen wakker te worden begint nu ook langzaam weg te ebben. Ik hou de website draaiende omdat ik merk dat er mensen zijn die er mee gebaat zijn, maar ik steek er geen energie meer in… autolyse.nl draait vanzelf als ik er af en toe wat geld voor neertel.

Het enige waar ik nog enig plezier aan beleef is het schrijven voor deze blog. Maar niet voor de lezer, puur en alleen voor mezelf. Ik schrijf ook niet met de intentie dat een ander het moet weten, of dat het werkelijk van belang is. Als een ander er iets aan heeft, dan is dat leuk, maar niet noodzakelijk. Er is alleen dat wat ik ben, dat is wat alles is; er zijn geen anderen en daarom is er niemand om wakker te worden. Het lichaam ervaart dit anders en ziet nog steeds een wereld vol slaapwandelaars, maar de geest voelt zich hierdoor niet meer aangesproken en ziet het voor wat het is: Maya’s Droomstaat!

Kortom: er is niets meer te doen terwijl het lichaam naar alle waarschijnlijkheid nog zo’n dertig jaar zal verder strompelen. Dit is wat “klaar zijn” is (in mijn beleving), en dan moet ik simpelweg ‘verder’ omdat iets wat tijdloos en ruimteloos is geen einde kent. Het heeft ook geen zin om ‘zoekers’ hiervoor te waarschuwen, want die ‘zoeker’ weet pas dat het zo is wanneer hij/zij daar is. Ikzelf heb het in het (schijnbare) verleden vaak genoeg gelezen, vooral UG Krishnamurti was er op gebrand om iedereen te laten weten dat het zoeken en schijnbare vinden niets oplevert (hij noemde het ‘een catastrofe’), en toch moest ik er (schijnbaar) mee doorgaan.

Dus hier ben ik dan, schijnbaar. Een lichaam zonder geest en een geest dat zich niet meer identificeert met dat lichaam, terwijl de omgeving nog steeds denkt met “Frits” te maken te hebben. Wat nu?

VERDER!

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

WAAROM ‘HET’ NIET WERKT

Met ‘HET’ doel ik op de ‘spirituele zoektocht naar verlichting, bevrijding en eeuwigdurend geluk’ en ‘waarom het niet werkt’ is heel simpel: omdat het de bedoeling is dat het niet werkt.

De spirituele zoektocht gaat uit van het idee dat je iets niet hebt of iets niet bent en dat hetgeen je niet hebt of niet bent ergens buiten jezelf te vinden is, want, als het in jezelf te vinden zou zijn, dan zou je het al hebben en/of zijn.

De spirituele zoektocht is als ‘de wortel aan een stok’ die werd gebruikt (en misschien wordt die nog steeds ergens gebruikt) om de Ezel (de zoeker) in beweging te brengen. Je zorgt dat de wortel voor de neus van de Ezel hangt, maar net te ver voor de Ezel om er een lekker hapje van te nemen. De Ezel denkt dat, als hij een stap naar voren doet, hij bij de wortel kan komen, maar de wortel blijft, ongeacht zijn intentie en goede moed, altijd even ver van hem verwijderd.

Eén van de belangrijkste inzichten, door verschillende leraren op verschillende manieren gepoogd duidelijk te maken, is:

‘Dat wat zoekt, is waar je naar op zoek bent.’

Als je zou inzien dat wat je gelooft te moeten vinden, is wat je bent, dan zou je inzien dat je automatisch al hebt wat je wilt hebben en al bent wat je wil zijn. Je hersens kunnen die informatie niet vertalen naar een werkbare hypothese. Je kunt er een eeuwigheid over gaan nadenken en het proberen te beredeneren tot je een ons weegt, maar je gaat daar nooit uitkomen, omdat het denken het niet kan verwerken.

Dus de zoektocht is onvermijdelijk net zoals het falen van die zoektocht onvermijdelijk is. Pas daarna is er de kans dat er openheid ontstaat om ‘te zien’ dat je bent wat je zocht, omdat het denken letterlijk is kortgesloten. Het denken stopt, omdat gezien wordt dat het niet in staat is tot het vinden van een antwoord op de vragen die er schijnbaar zijn, en met het stoppen van het denken, verdwijnen de vragen en stopt het zoeken. Nu ben je wat je altijd al was en altijd zal zijn.

Sommige mensen blijven geloven in de zoektocht, omdat ze niet echt serieus willen ‘weten’ wat waar is of (nog) niet kunnen accepteren dat het werkelijk zo simpel is (simpel, maar niet gemakkelijk). Die mensen blijven hangen in New Age onzin, zinloze spirituele handelingen en in extreme gevallen de misplaatste overtuiging dat ze verlichting hebben bereikt. Uiteindelijk zullen ook zij tegen de spreekwoordelijke muur knallen, ze hebben alleen wat meer schijnbare tijd nodig… ook niks mis mee.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

TWEE SIMPELE INZICHTEN

Twee “inzichten” die in mijn ogen van belang zijn om genoeg afstand te kunnen nemen van de Droomstaat, zodat je kunt kijken naar wat IS in plaats van wat NIET IS en kunt ontwaken uit de Droomstaat, zijn extreem simpel en tegelijkertijd extreem verwoestend.

Deze twee inzichten zijn:

  1. Ik heb alles wat ik zie alle betekenis gegeven die het voor mij heeft;
  2. Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk.

De eerste is in principe de enige die je echt nodig hebt, omdat deze aangeeft dat alles waarvan jij denkt en gelooft dat het iets is of iets betekent, dat niet is en dat niet betekent. Jij bent degene die er een waardeoordeel over heeft, jij hangt er het prijskaartje aan en het is wat het lijkt te zijn voor jou omdat jij ten onrechte gelooft dat het is wat het simpelweg niet is.

Het tweede inzicht volgt hier automatisch op. Aangezien alles van zichzelf geen enkele betekenis en geen enkele waarde heeft totdat jij het die betekenis en waarde geeft, is elke reactie en elke emotie die daarop volgt ongegrond en onwaar. Jij maakt je ten onrechte druk- en voelt ten onrechte onvrede om zaken, dingen en gebeurtenissen, die niet zijn wat ze werkelijk zijn, aangezien alles alleen alle waarde en betekenis lijkt te hebben die jij er aan geeft, en dus niet de waarde en betekenis die het werkelijk heeft.

Dit is natuurlijk ook zo wanneer je vrede, geluk en liefde voelt. Ook dat voel je nooit om de reden die jij denkt, maar alleen om de waarde en betekenis die jijzelf hebt gegeven aan die reden. Die reden zelf is waardeloos en betekenisloos en alle onvrede, vrede, haat, liefde, geluk en ongeluk die je ervaart, komt voort uit wat jij jezelf letterlijk in je hoofd hebt gehaald.

Niets is wat of waar jij denkt dat het is, niets is wat of waar jij gelooft dat het, niets wat jij denkt of gelooft is waar. Zonder enige uitzondering. En dat is waarom bijna niemand werkelijk ontwaakt uit de Droomstaat, omdat het voor vrijwel ieder mens onmogelijk te geloven is dat alles wat hij denkt en gelooft dat waar is, alles wat hij denkt en gelooft te zien, alles wat hij denkt en gelooft te zijn, alles wat hij denkt en gelooft mee te maken, letterlijk en absoluut niet waar is.

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

NOOIT OM DE REDEN DIE IK DENK

Gisteravond kwam een buurvrouw bij mij aanbellen met de mededeling dat ze last heeft van de muziek die ik draaide. Dat kan, natuurlijk, ze woont in de portiek naast me en onze woningen grenzen aan elkaar; maar niets in deze duale wereld is zo simpel.

Ik draai niet vaak muziek, dus ze kan niet constant last hebben van mijn muziek. Als ik persoonlijk niet constant last heb van muziek van een buur en af en toe harde muziek hoor bij die buur, dan ga ik niet klagen bij die buur omdat ik kan verzinnen dat het tijdelijk is en die buur waarschijnlijk even zin heeft om iets harder dan normaal naar die muziek te luisteren. Geen probleem dus… maar voor deze buurvrouw blijkbaar wel.

Ik had de muziek overigens niet heel erg hard opstaan, gewoon normaal volume zoals normale mensen het volume hebben staan wanneer ze luisteren naar muziek in plaats van het als achtergrondruis te gebruiken. Eigenlijk zoals ik hier al 7 jaar mijn muziek draai en er heeft nog nooit een buur geklaagd. Maar zelfs als ik het één keer in de maand echt hard zou hebben opstaan, dan ga je nog niet meteen lopen klagen… lijkt mij.

Deze buurvrouw heeft ook woningtoezicht ingeschakeld omdat er een soort van ontluchtingspijp, of verwarmingspijp, van de GGD achter mijn (en dus ook haar) woning volgens haar “irritant geluid” maakt. Ik woon hier (zoals ik al zei) inmiddels 7 jaar en heb het nooit gehoord. Toen ze me er op wees hoorde ik wel een lichte constante ruis, maar niet iets dat opvalt; mij niet tenminste. De Weesperstraat, waar mijn straat haaks op staat, maakt meer herrie.

Al met al is het mij duidelijk dat het probleem niet de zuchtende pijp of de muziek die ik af en toe draai is, maar dat de buurvrouw (hoog)gevoelig is voor geluid. En dat brengt mij op een les in Een Cursus In Wonderen:

Les 5: Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk.

Ik zag dankzij de buurvrouw die les in de praktijk. Zij denkt dat ze onvrede voelt omdat er een pijp geluid maakt en omdat ik muziek draai (en misschien loopt ze zich ook wel op te vreten wanneer ik piano speel) en ze probeert die onvrede op te lossen door de mensen van woningtoezicht lastig te vallen om iets aan die pijp te doen en mij te vragen om de muziek zachter te draaien of, zoals ze voorstelde, een extra geluidswand te plaatsen voor onze gezamenlijke muur.

‘Een wandje?’
‘Ja, een wandje?’
‘Voor mijn muur, op mijn kosten, omdat jij overgevoelig bent?’
‘Ja.’
‘Mmh, laat me even nadenken, uhm, uhm… NEE!’

Ik zie wat zij doet maar zij ziet dat zelf niet. Wat ze doet is proberen de objecten waarvan zij denkt dat die het probleem zijn, de ‘uiterlijke wereld’, te veranderen, terwijl de kern van het probleem in haarzelf zit. Ze voelt onvrede omdat zij gevoelig is voor muziek en niet om, zoals zij denkt, de pijp en de muziek. De oplossing ligt nooit ‘daarbuiten’ maar altijd ‘hier binnen’.

De buitenwereld is een externe expressie van jouw eigen binnenwereld, dus elk probleem dat je ervaart als ‘extern’ is een expressie van- en een reactie op een probleem dat ‘intern’ leeft, dus in jou leeft. Je lost een slecht kapsel niet op door de haren van de spiegelreflectie te kammen. Alles is jou, jij bent dat wat je ziet en ervaart, en als dat wat jij ziet en ervaart volgens jou niet klopt, dan ligt de oplossing van dat probleem in jou en niet buiten jou.

Ik weet dat ik dit inzicht nooit aan haar verstand ga peuteren, maar het helpt mij wel om mij niet al te veel aan te passen aan iets dat letterlijk haar probleem is. Het is namelijk compleet onzinnig als alles en iedereen in haar omgeving stil en voorzichtig en in fluister toestand moet leven, alleen omdat zij ten onrechte denkt en gelooft dat het probleem buiten haar bestaat en dat dit foutief buiten haar geplaatste probleem de oorzaak van haar onvrede is.

Nu weet ik dat ik dacht onvrede te voelen omdat de buurvrouw kwam klagen, maar dat heb ik opgelost door te zien dat ik blijkbaar een extern voorbeeld nodig had om mij weer eens bewust te zijn van Les 5 in Een Cursus In Wonderen: “Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk.” Dus in plaats van wrok jegens de buurvrouw, voel ik dankbaarheid voor de herinnering.

Geplaatst in Geen categorie | 6 reacties

ONZIN, BULLSHIT EN POPPYCOCK

Het woord “verlichting” is een term waar ik eigenlijk niet meer omheen kan — and God all freaking mighty, how I tried! — aangezien het zit ingebed in moderne spiritualiteit en inmiddels synoniem is met ‘ontwaking uit de Droomstaat’ en ‘bevrijding van de zelf’.

Als we de term “verlichting” begrijpen als de uiteindelijke ultieme uitkomst van een (vaak lange) spirituele zoektocht, dan is dat synoniem met wat ik “ontwaakt uit de Droomstaat” noem. “Verlichting” is dan wanneer er geen identificatie meer is met het lichaam, de persona, de geest, het denken en de wereld. Alles waar gewoonlijk ‘ik’ voor staat is dan opeens ‘ik-loos’ en IS simpelweg WAT IS.

Als voorbeeld: ‘ik ben Frits en ik schrijf dit verhaal’ is niet meer van toepassing in “verlichting” en wordt: ‘er is (schijnbaar) Frits en er wordt (schijnbaar) een verhaal geschreven’. Natuurlijk lijkt dat fucken met woorden, maar zodra we iets proberen te beschrijven wat niet te beschrijven is, dan wordt dat automatisch fucken met woorden, maar het punt is: als er “verlichting” is dan is er geen identificatie met de persoon of het opeisen van dat wat er schijnbaar gedaan wordt.

Als we kijken naar waaruit die ‘ik’ is opgebouwd, dan is dat niet meer dan een collectie aannames, geloven en overtuigingen van onszelf over onszelf en van anderen over onszelf waarmee we onszelf hebben geïdentificeerd en wat we voor ‘waar’ aannemen. Het begint met ‘het is een jongen en we noemen hem Frits’ en wordt aangevuld met alles waarmee een denkgeest (in dit geval de ego-denkgeest) zich kan identificeren; geslacht, naam, ras, vrienden, familie, opleiding, goed in sport, muzikaal, aardig, hulpvaardig, et cetera… ‘Ik ben dit en dat’, ‘ik heb dit en dat’, ‘ik doe dit en dat’ of ‘ik kan dit en dat’.

Hierdoor ontstaat er een bouwwerk, een constructie, dat we zien als ‘onszelf’, waarmee we ons identificeren en dat we kortweg ‘ik’ noemen. Dit is een van begin tot eind verzonnen verhaal. Het is wat we denken, geloven en aannemen dat wij zijn en waarmee we ons ten onrechte identificeren;  in absolute waarheid is het niets anders dan ons door anderen en onze omgeving aangeprate- en door ons blindweg geaccepteerde onzin, bullshit en (I like this one) poppycock.

De spirituele marktplaats is er op gericht om je er van te overtuigen dat je iets niet bent (‘verlicht’) en dat je iets moet doen en vinden (en dus kopen) om dat te worden. Als je daar intrapt — en vrijwel iedere spirituele zoeker doet dat — dan ga je dus iets proberen te verkrijgen wat je gelooft niet te hebben en denkt nodig te hebben, waardoor er nog meer onzin, bullshit en poppycock wordt toevoegd aan de immense lading onzin, bullshit en poppycock waarmee jij je al identificeert.

Als je goed hebt gelezen wat ik hierboven heb geschreven, dan begrijp je inmiddels dat “verlichting” juist het einde is van de identificatie met al die onzin, bullshit en poppycock en dat ga je niet verkrijgen door er nog meer onzin, bullshit en poppycock aan toe te voegen. Met andere woorden: je zoekt het, dankzij al die spirituele verkopers, in de verkeerde richting. Je gaat de verkeerde kant op, je zoekt het ‘daar’ buiten je terwijl het zich ‘hier’ in je bevindt.

“Verlichting” is niet iets wat je verkrijgt door iets te doen of iets te vinden, het is wat je hervindt wanneer je alle verhalen waarmee jij jouw eigen ‘ik’ hebt opgebouwd verwijdert uit het systeem. Er is al verlichting, overal, het is dat wat er altijd is geweest en altijd zal zijn, alleen weet je dat niet en zie je dat niet dankzij al die onzin, bullshit en poppycock waarin je gelooft en waarmee jij jezelf identificeert.

Het enige wat je hoeft te doen is al die onzin, bullshit en poppycock te verwijderen en in te zien dat jij niet je lichaam bent, niet je naamkaartje en niet al die verhalen die er door anderen over jou en door jezelf over jou zijn verteld. De reden dat bijna niemand dat doet, is omdat ze vrijwel allemaal bang zijn niet meer te bestaan wanneer de identificatie met de persona is verdwenen. Wat al die mensen niet weten is dat zij, als persona, nooit hebben bestaan… maar ja, dat is nou net die illusie van Maya.

Iedereen is al “verlicht”, maar de reden waarom vrijwel niemand dat doorheeft is omdat zij geloven dat dit niet zo is en omdat zij bang zijn dat ze niet meer zullen bestaan nadat ze “verlichting” hebben bereikt; maar iedereen is al “verlicht” en de persoon die ze denken te zijn, bestaat niet en heeft nooit bestaan. “Verlichting” is niet iets dat je bereikt, wordt of vindt, het is wat je hervindt en herinnert te zijn wanneer jij je ogen opent en ziet wat is in plaats van wat je gelooft dat is. Jij bent wat je zoekt, het is hier, nu en volkomen gratis.

Misschien overbodig, maar ik vermeld het toch: er is natuurlijk nooit iemand verlicht, aangezien die iemand zich niet meer zal identificeren met wat hij of zij dacht te zijn. Het is dus niet zo dat iemand verlicht wordt of is, maar er is (schijnbaar) verlichting voor, van of door niemand.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

DE KAR VOOR HET PAARD

De Droomstaat valt of staat met de identificatie van jezelf als zijnde jouw karakter (lichaam-geest-systeem) en de omgeving (de droom) als zijnde een externe realiteit. Zodra het kwartje valt dat jij niet dat lichaam bent, dat jij niet die geest bent en dat de omgeving zich niet buiten jou bevindt, maar in jou plaatsvindt, ben je ontwaakt. Want: als jij niet je lichaam en je geest bent, als alles niet buiten jou maar in jou plaatsvindt, WAT BEN JIJ DAN?

Dat is de belangrijkste vraag en het antwoord is de bevrijding.

Zolang iemand zich nog identificeert als zijnde een lichaam en geest met een naam in een externe wereld — en dat is een beschrijving van vrijwel iedereen — gaat alles wat ik probeer te communiceren grotendeels langs hem of haar heen. Misschien dat onderdelen en flarden van wat ik schrijf binnenkomt, maar, omdat het binnenkomt bij een persoon die gelooft een lichaam en geest te zijn (of te hebben), wordt het direct verbasterd en verwaterd tot een soort van New Age gehalte waar Ego graag op klaarkomt.

Veel spirituele mensen willen ontwaken (of bevrijd of verlicht worden) als de persoon die ze geloven te zijn en voor de persoon die ze geloven te zijn. Dat is onmogelijk, omdat ontwaken (of bevrijding, of verlichting… kies een term die je fijn vindt) het doorzien van die identificatie met lichaam en geest is waardoor er geen daadwerkelijke persoon meer is om ontwaakt (bevrijdt, verlicht) te zijn.

Kort gezegd willen de meeste spirituele zoekers iets (ontwaking, bevrijding, verlichting) wat niet werkelijk bestaat voor iets (zichzelf) dat niet werkelijk bestaat. Ik herhaal de zin nog eens zonder de “tussen haakjes”:

Spirituele zoekers willen iets wat niet werkelijk bestaat
voor iets dat niet werkelijk bestaat.

Lees die zin voor de lol nog eens zonder vooringenomen standpunt en overtuiging en je zult zien dat dit onmogelijk is en dus vanzelfsprekend nooit gaat gebeuren.

Ontwaken — of bevrijding, of verlichting; whatever the fuck ya wanna call it — is het einde van de identificatie met jouzelf (of: jouw Zelf) als een persoon met een geest en een lichaam in een externe realiteit. Het einde van die identificatie is dus niet het gevolg van het ontwaken maar DE OORZAAK van het ontwaken; het einde van de identificatie is wat ontwaken veroorzaakt, waarna duidelijk wordt dat je leeft in een Droomstaat.

Dit betekent niet dat het leven in die Droomstaat ophoudt of dat de Droomstaat ophoudt te bestaan; dat gaat allemaal gewoon door. Het enige verschil is alleen dat dit gebeurt zonder de identificatie met het actiefiguurtje; het lichaam met die geest waarvan jij dacht en waarin jij geloofde dat jij dat was.

Zolang je gelooft dat de oorzaak van ontwaken (het einde van de identificatie met jezelf in een externe wereld) het gevolg en resultaat van ontwaken zal zijn, en dat je dus eerst moet ontwaken om van die identificatie af te komen terwijl dat andersom is, zul je nooit kunnen ontwaken, omdat je in feite de kar voor het paard hebt gespannen.

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties