MISVERSTAND

Een veel voorkomend misverstand is, in mijn beleving, de aanname dat, als dit alles een Droomstaat is, dus vergelijkbaar met een droom, jijzelf de dromer bent. Met andere woorden, “ik droom deze droom en wanneer ik me bewust word van het feit dat dit een droom is, dan kan ik de droom beïnvloeden en er een leukere of mooiere droom van maken.”

Dat is onzin, dat is het grote misverstand. Er is namelijk alleen maar de actie, de beweging ‘dromen’ en jij, in de vorm van dat lichaam bent een inherent onderdeel van de droom. Je kunt de droom niet veranderen, verfraaien of verbeteren, omdat jij de droom bent, of liever gezegd, jij bent het dromen en je kunt niet iets veranderen aan wat je bent omdat je het bent.

Het idee “Ik droom mijzelf een leukere droom” is compleet onmogelijk om de simpele reden dat jij niet droomt!

Ik herhaal, in de hoop dat hetgeen jij werkelijk bent het oppikt in plaats van hetgeen jij denkt en gelooft te zijn:

Het idee “Ik droom mijzelf een leukere droom”
IS COMPLEET ONMOGELIJK
omdat
JIJ NIET DROOMT!

Dit houdt in dat het stupide is om net te doen alsof de droom niet waar is en jezelf wijs te maken dat jij je niet hoeft bezig te houden met ‘dit leven in de droom’, omdat dit de enige werkelijkheid en realiteit is die jij als lichaam hier nu ooit zal meemaken. Jij zal nooit iets anders meemaken en ervaren als dit hier nu en dit is je enige kans om er het beste van te maken. Niet door te denken dat je anders kunt dromen, maar door daadwerkelijk net te doen alsof dit alles echt waar is… maar dan vanuit de realisatie dat dit niet zo is.

Is dat een paradox? Ja, natuurlijk is dat een paradox. Er is alleen maar paradox. Een droom zonder dromer, een realiteit die niet werkelijk is, een lichaam dat jij niet bent en een jij dat nooit een lichaam zal zijn. Alles is paradox, maar dat neemt niet weg dat het ’t enige is dat je kunt en ooit zult meemaken.

Dit is het en dit is je enige kans om er mee te doen wat je wilt. Maakt het iets uit wat je wilt en of je dat doet? Nee, natuurlijk niet, het is een paradox, weet je nog wel, dat is de grap, maar dat is geen reden om er niet aan mee te doen. This is your one fucking shot and your one fucking shot only…

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

HET GEBEUREN

Binnen Nondualisme, Advaita en zeker ook New Age kringen wordt beweerd dat alles gebeurt zoals het gebeurt, vanwaaruit de gevolgtrekking ontstaat dat er geen vrije wil bestaat en dat wij niets kunnen doen. Vanuit de redenatie dat alles gebeurt zoals het gebeurt is de gevolgtrekking logisch, alleen klopt de redenatie niet, waardoor de gevolgtrekking ongegrond is; met andere woorden, FOUT!

Het is namelijk niet zo dat alles gebeurt zoals het gebeurt, want er gebeurt helemaal niets. Wat hier gaande is — wat ik het leven op aarde in dit universum na de oerknal noem — is iets dat schijnbaar aan het gebeuren is; het is een beweging. Het is niet iets dat ooit begonnen is en dus ooit zal eindigen, het is altijd zo geweest en zal altijd zo zijn; met andere woorden, het zal nooit gebeurd zijn omdat het alleen maar aan het gebeuren is.

Dus: niets gebeurt zoals het gebeurt, maar alles is voortdurend aan het gebeuren. Hieruit volgt automatisch dat, als alles aan het gebeuren is, wij ook aan het gebeuren zijn. Met andere woorden, het gebeuren is niet iets dat ons als losstaande entiteit overkomt maar wij en alles om ons heen zijn een inherent onderdeel van dat gebeuren. Wij zijn en alles is Het Gebeuren.

Dus hoe zit dat dan met die vrije wil en het niets kunnen doen? Ten eerste, dat wat we ‘ik’ noemen, dit personage in dat lichaam dat we denken te zijn, is hier niet. Dus vanuit die redenatie klopt het dat wij — als dat wat wij werkelijk zijn — geen vrije wil hebben en niets kunnen doen, omdat we hier simpelweg niet zijn. Iets wat hier niet is kan hier geen vrije wil hebben of iets doen.

Maar…  en ik herhaal: Maar — en dat is niet zomaar een maar, maar een gigantisch grote MAAR! — binnen dit gebeuren zijn wij schijnbaar wel hier in dit lichaam en dit lichaam kan schijnbaar van alles beslissen en van alles doen. Binnen Het Gebeuren hebben wij als de schijnbare personages die wij lijken te zijn wel vrije wil en kunnen we wel van alles en nog wat doen dat we schijnbaar willen doen of nodig vinden te doen.

Binnen Het Gebeuren doet alles en iedereen iets in de hoop dat Gebeuren te beïnvloeden, te veranderen of te verbeteren vanuit de situatie waarin zij — die schijnbare personages — zich geloven te bevinden. Dit heeft invloed op hoe wij, als andere schijnbare personages, dit schijnbare Gebeuren ervaren en daar kunnen wij op reageren om er voor te zorgen dat het vanuit onze perceptie bekeken beter wordt voor ons.

Wij kunnen als deze schijnbare personages iets doen — of tenminste iets proberen te doen — om het spel, of de droom, of hoe je het ook wilt noemen, voor onszelf leuker te maken en daarmee voor alles en iedereen om ons heen leuker te maken. Als dit Gebeuren al een doel heeft, of liever gezegd, als we dit Gebeuren al een doel moeten geven, dan moet het dat zijn.

Los van het feit dat er geen verleden is (aangezien er nooit iets is gebeurd en alles alleen maar nu aan het gebeuren is), is er schijnbaar wel een verleden dat door schijnbare personages in dit gebeuren wordt verdraaid en soms zelfs compleet verzonnen. Dit heeft een direct effect op het schijnbare heden waarin wij schijnbaar aan het spelen zijn. Wat wij daar wel of niet mee doen heeft effect op wat er aan het gebeuren is en op de bank zitten herhalen dat we geen vrije wil hebben en niets kunnen doen lijkt mij daarin compleet zinloos en volkomen stupide.

Alles wat schijnbaar ooit is gebeurd, alles wat schijnbaar nu gaande is, en dat waarnaar het schijnbaar toe gaat, is het spel. Dat spel wordt niet door ons noch door iets anders gespeeld maar is dat wat schijnbaar aan het gebeuren is. Uitgaande van het bovenstaande gegeven, is de vraag: welke van de onderstaande drie mogelijkheden kies je?

  1. Wil je blijven geloven dat alles wat gebeurt jou werkelijk overkomt en dat je het slachtoffer bent van de omstandigheden, waardoor je alleen vanuit een ‘vlucht of vecht’ modus kunt reageren;
  2. Wil je wegzinken in de Advaita hel van ‘ik heb geen vrije wil en kan niets doen’, waardoor schijnbare andere mensen jouw schijnbare leven controleren en sturen — en in veel gevallen verkankeren omdat zij wel geloven dat ze vrije wil hebben en iets kunnen doen;
  3. Of zie je in dat je niet werkelijk hier bent, maar wel een schijnbaar inherent onderdeel van Het Gebeuren en beslis je vanuit die positie om mee te doen met het spelen en doe je net alsof je wel vrije wil hebt en wel iets kunt doen.

Mijn ervaring is dat keuze drie de beste “methode” is. Dan kun je namelijk vanuit een redelijk ontastbare positie onderzoeken wat hier schijnbaar waar- en vooral wat niet waar is en kun je er voor zorgen dat je snapt wat er schijnbaar gaande is vanwaaruit je “positief” kunt reageren en iets “positiefs” kunt doen voor jezelf  en daarmee voor alles om je heen; je bent dan nuttig voor het schijnbare geheel en het schijnbare gebeuren.

Dit “positieve” dat je kunt doen is vanzelfsprekend volledig onderhevig aan jouw eigen definitie van “positief”, want hier op deze aarde in dit universum als inherent onderdeel van Het Gebeuren heb jij als schijnbaar personage alle vrije wil van die schijnbare wereld.

Voor de Een Cursus in Wonderen cursisten die zich wellicht afvragen of je daarmee niet werkelijkheidswaarde geeft aan iets wat die waarde overduidelijk niet heeft, is het antwoord “nee”. Je geeft geen werkelijkheidswaarde aan iets door middel van de acties die je schijnbaar onderneemt, maar door het geloof in die acties en het geloof dat die acties werkelijk waar zijn in een ware wereld en het geloof dat die acties een effect moeten hebben in die wereld.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

HET BORDSPEL

Stel, we zijn met vrienden en/of familie een bordspel aan het spelen. Voor de duur van dat spel doen we alsof we onze pion op het bordspel zijn. We kunnen winnen of verliezen, we kunnen in de gevangenis terecht komen of failliet gaan, we kunnen het hele spel in leven blijven maar ook halverwege doodgaan (al naar gelang het spel dat we spelen).

Dit leven op aarde is zo’n bordspel en ons lichaam is de pion waarmee wij net doet alsof we dat zijn zolang het spel duurt. We zijn bezig met te spelen dat we ons identificeren met dat lichaam zodat we dit spel hier op aarde kunnen spelen. Het verschil is dat wij tijdens het spelen van het bordspel nooit daadwerkelijk geloven dat wij werkelijk onze pion zijn, dus aan het einde van het spel ruimen we de rommel op en is er in werkelijkheid helemaal niets gebeurd; terwijl we tijdens het spelen van het spel “leven op aarde” wel geloven dat we dat lichaam zijn en dat alles wat tijdens het spel gebeurt ons werkelijk overkomt.

Ergens zijn we vergeten dat we alleen maar spelen alsof we dat lichaam zijn en we weten niet dat we het vergeten zijn, omdat we anders zouden weten wat het was dat we zijn vergeten… en dat is nou net het hele eiereneten van vergeten. Pas wanneer we ons herinneren dat we niet dat lichaam zijn, kunnen we ‘zien’ dat we het vergeten waren; maar we kunnen dan niet begrijpen of weten waarom we dat ooit waren vergeten en zelfs niet hoe het in godsnaam mogelijk was om het te vergeten.

Het punt met vergeten is dat het na het vergeten niet anders is dan het was voordat we het vergaten, we zijn alleen maar vergeten dat het is zoals het is en dat houdt in dat het gewoon nog is zoals het is, alleen weten we dat nu even niet. We zijn nooit dat lichaam geweest, ook niet toen we geloofden dat we wel dat lichaam waren. Als jij, bij voorbeeld, nu op dit moment jezelf volledig identificeert met ‘jouw’ lichaam en absoluut gelooft dat jij dat lichaam bent, dan nog zorgt dat er niet voor dat je daadwerkelijk dat lichaam bent, omdat je nooit dat lichaam bent geweest en nooit dat lichaam kunt zijn.

We zijn vergeten dat er een spel wordt gespeeld en vanzelfsprekend zijn we daardoor vergeten dat we niet die pion — dat lichaam — in het spel zijn. Wanneer we ons herinneren dat we niet dat lichaam zijn, dan ‘zien’ we ook dat dit leven het spel is dat gespeeld wordt. Dan ‘zien’ we dat alles wat er gebeurt in dit leven geen enkel effect heeft op wat we werkelijk zijn en dat het niet anders is dan dat bordspel dat we spelen met vrienden en/of familie en we aan het einde van het spel netjes opruimen en dat geen enkel effect heeft gehad op ons leven en wat we werkelijk zijn.

Misschien voor de onnodige duidelijkheid: als jij werkelijk gelooft dat je ‘jouw’ lichaam bent en dus nog steeds bent vergeten dat je dat niet bent, dan ben jij, als lichaam, niet degene die het spel speelt, want jij, als lichaam, bent de pion waarmee het spel gespeeld wordt. Jij, als lichaam, bent onderdeel van het spel en niet degene die het spel speelt.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

WAT TE DOEN?

Stel, je gelooft een zoeker te zijn — en als je mij volgt en leest is de kans groot dat je een zoeker bent — en je bent op zoek naar spirituele verlichting-bevrijding-ontwaking — en opnieuw, als je mij volgt en leest is de kans groot dat je zoiets zoekt. Wat moet je dan doen?

Laat ik eerst even duidelijk maken dat, als je een zoeker bent, jij een verslaafde bent die, zoals elke verslaafde, bevrijd wil zijn van het leven en bestaan waarmee hij geconfronteerd wordt. Dat is het slechte nieuws, het goede nieuws is dat je niet de enige bent. Iedereen is verslaafd en of je nou drank, drugs, seks, eten, sport, werk, religie, politiek, entertainment, muziek of een spirituele zoektocht gebruikt om bevrijd te worden van dit leven en dit bestaan, doet er niet toe; iedereen gebruikt iets.

We zijn verslaafd omdat we het leven en het bestaan niet kunnen verdragen (zelfs als we dat niet kunnen toegeven of geloven) en we worden of zijn helemaal gestoord van alles wat ons overkomt en wat op ons afkomt, en daarom gebruiken we een product van onze keuze om de scherpe randjes er af te halen of gewoon even compleet van de wereld te zijn.

Iedereen gebruikt iets en letterlijk niets bevrijdt ons van het leven en het bestaan, omdat elk product waaraan we verslaafd zijn slechts een tijdelijk “verlichting” oplevert. Dus, om terug te keren naar het onderwerp, je spirituele zoektocht levert je slechts een tijdelijke bevrijding-verlichting-ontwaking op. Er is altijd verder en je gaat op een gegeven moment weer op zoek naar een nieuwe high, je bent hier nooit klaar.

Er zijn een paar simpele stappen om de bovenstaande valkuil te vermijden. Ten eerste ga je kijken naar wat je niet bent. Je persona, je karakter, wat je doet, wat je wilt, wat je voelt — als dat niet is wat jij bent, en je realiseert je dat volledig, dan heb je een idee van wat je wel bent. Je realiseert je dan, als het goed is, dat jij niet werkelijk hier bent maar dat je lichaam een verschijning is in dat wat jij bent.

Wanneer jij je realiseert dat je niet dit lichaam hier bent, maar iets anders, dan is het niet zo ingewikkeld en niet zo’n grote stap om in te zien dat alles wat jou overkomt en er op jou afkomt, jou niet overkomt en niet op jou afkomt. Wanneer deze realisatie er is, dan kun je op een veel relaxter manier omgaan met de wereld om je heen en kun jij je daadwerkelijk bezighouden met wat er hier schijnbaar gaande is.

Vervelend genoeg is dit hier nu op aarde de enige realiteit die je ervaart en meemaakt. Dat wat jij wel bent is geen ervaring, dat is alleen maar. Dit hier, op aarde, in tijd en ruimte, is waar je het mee moet doen. Mijn ervaring is, zelfs als jij je maar gedeeltelijk realiseert dat je niet dit lichaam bent, dat je daadwerkelijk iets wilt gaan doen om het leven en het bestaan hier leuker te maken, want dit leven en dit bestaan verandert niet vanzelf en gaat niet weg (tenminste niet totdat je lichaam dood gaat).

Wanneer jij je volledig realiseert dat je niet hier bent, zal je inzet om het beter en leuker te maken — voor iedereen! — alleen maar groter worden, aangezien je toch te maken hebt als ‘dat wat je niet bent’ met wat hier schijnbaar gebeurt. Hoe dan ook zal je veel minder destructief te werk gaan bij wat je doet.

Niets doen in- en met deze schijnbare realiteit, “omdat je dit lichaam toch niet bent”, is een vlucht en dus een drug die je gebruikt om bevrijd-verlicht-ontwaakt te worden van- of uit dit leven en dit bestaan. Bovendien is het een duidelijk teken dat jij je nog niet volledig realiseert wat je niet bent en dus geen idee kunt hebben wat je wel bent.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

PAUL HEDDERMAN – 28/02/18

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

NIEUWE WEBLOG: IN DE ZANDBAK

Een persoonlijke beleving en beschrijving van hoe het is om te leven in een wereld wanneer er geen wereld is, of anders gezegd, hoe een menselijk volwassene het leven ervaart in een wereld vol menselijke kinderen.

In principe wordt er elke dag een tekst geschreven, dus als het je interesseert, kom dan geregeld even spelen “In De Zandbak”.

GA NAAR: IN DE ZANDBAK

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

WAT MAAKT HET UIT?

Een vraag die mij best wel vaak wordt gesteld is: “Wat maakt het uit of ik wel of niet geloof dat dit leven, deze realiteit, waar of niet waar is?” En soms komt deze vraag in de volgende variatie: “Wat maakt het uit of ik wel of niet geloof dat ik wel of niet dit lichaam en dit personage ben?”

Het lijkt me wel een idee om te kijken of ik die vraag hier kan beantwoorden.

Ik zou natuurlijk een hele lijst kunnen opdreunen van voordelen die zullen ontstaan wanneer je inziet dat dit leven, deze realiteit, niet waar is en dat jij niet dat lichaam en dat personage bent, maar dat zul je ten eerste niet geloven en ten tweede ben jij er niet om die voordelen te ervaren. Bovendien is het niet behulpzaam om van tevoren een idee te hebben van wat je kunt verwachten wanneer je eindelijk een keer je ogen opent.

Dit brengt me meteen bij het korte antwoord op de vraag, en dat is: het maakt niet uit of je wel of niet gelooft dat deze realiteit waar is of niet waar is en het maakt niet uit of je wel of niet gelooft dat je dat lichaam bent. Dat is voornamelijk zo omdat het simpelweg niet uitmaakt wat jij wel of niet gelooft, aangezien dat niets verandert aan hoe het is.

Kort gezegd, als jij gelooft dat deze realiteit wel echt waar is en dat jij wel echt dat lichaam bent, dan verandert dat niets aan het feit dat deze realiteit niet waar is en dat jij niet dat lichaam bent, en als je gelooft dat deze realiteit niet waar is en jij niet dat lichaam bent, dan verandert dat eveneens niets aan hoe het werkelijk is.

Dus hoe je het ook wendt of keert, het maakt niets uit en er verandert hoe dan ook niets. De vraag die je wellicht zou moeten stellen is of jij de realiteit wilt zien zoals die is of wilt blijven zien zoals je gelooft dat hij is maar in werkelijkheid niet is? Wil je zijn wat je bent of wil je zijn wat jij denkt en gelooft te zijn, terwijl je dat in werkelijkheid niet bent.

Je kunt hierin niet een verkeerde keuze maken, omdat het uiteindelijk niet uitmaakt wat je denkt en wat je gelooft; alles blijft precies zoals het werkelijk is, omdat het niet anders kan zijn dan wat en hoe het werkelijk is, ongeacht wat jij daarvan denkt of over gelooft en ongeacht hoe jij het ervaart. Dus je bent vrij om er voor te kiezen de realiteit te zien zoals die niet is of zoals die wel is, want dat verandert niets aan hoe de realiteit werkelijk is.

Mijn persoonlijke ervaring is dat het allemaal wat makkelijker en beter te behappen wordt wanneer je ziet wat is in plaats van wat niet is. Dit is puur en alleen zo omdat het in stand houden van het geloof in de werkelijkheid van dit leven als realiteit en jouw werkelijkheid als zijnde dat lichaam ontzettend veel energie en moeite kost.

Hoe vermoeiend het is om de illusie in stand te houden, merk je pas wanneer dat geloof is weggevallen en er de ervaring is dat het schijnbare bestaan in deze schijnbare realiteit geheel vanzelf gaat en absoluut moeiteloos plaatsvindt. Maar nogmaals, voor het geheel van het verhaal en voor ‘dat wat is’ maakt het werkelijk geen ene fuck uit wat jij wel of niet gelooft.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen