DE ANGST VOOR HET NIET ZIJN

De mens is een uitzonderlijk wezen, het enige wezen dat niet 100% draait op instincten maar zelf dient te beslissen wat wel en wat niet. Hierdoor kan de mens terugdenken (resultaten uit het verleden afwegen) en vooruitkijken (wat zouden de mogelijke resultaten kunnen opleveren). Hierdoor is de mens ook het enige wezen dat kan verzinnen dat het dood gaat, of kan bedenken dat het dood zal gaan omdat het de dood van een ander wezen kan projecteren op zichzelf.

De mens ziet de dood niet zozeer als het einde van het leven, maar vooral als het einde van hemzelf. De mens is niet zozeer bang voor de dood als wel bang om niet meer te bestaan. De mens is niet bang voor het sterven, maar voor de realisatie dat alles wat hij doet uiteindelijk volledig voor niets is en dat hij daadwerkelijk volledig zal verdwijnen. De mens kan, ongeacht wat hij zelf zal beweren, de dood alleen benaderen vanuit absoluut egoīstisch standpunt en alleen zien als het einde van zichzelf.

Dat is waarom de mens leeft alsof hij het eeuwige leven heeft en hij het idee van de dood en zijn zinloze leven wegduwt door een sprookjeswereld te verzinnen waarin hij, in potentie, alles kan hebben en doen wat hij wil en alles mogelijk is en hij —tot het tegendeel is bewezen— het eeuwige leven heeft. Sommige mensen verzinnen zelfs een leven na de dood en maken het leven op aarde zinvol door te dromen dat wat ze hier doen op aarde de kwaliteit van het leven na de dood zal verbeteren, en andere mensen verzinnen dat ze ooit terug zullen komen om een nieuw leven te leiden.

Dat is ook waarom de meeste mensen niet willen horen dat zelfs dit leven dat ze denken te hebben, dit enige leven op deze aarde, slechts een Droomstaat leven is en niet waar is. ‘Spirituele’ mensen willen nog wel spelen met het idee dat er geen ‘ik’ is, maar zelfs dan is er nog wel iets van een entiteit, een lichaam-geest-bewustzijn-iets, dat leeft in ‘liefde’ en wat niet. Ook zij onderdrukken en ontkennen uiteindelijk het simpele feit dat zij niet bestaan, of uiteindelijk niet meer zullen bestaan, en dat het leven dat ze leiden zinloos is en van geen enkel belang.

Het uitroepen van de mantra “ik besta niet!” betekent geen reet als je niet de moeite neemt om je absoluut bewust te zijn van wat dat werkelijk inhoudt. Want als jij niet bestaat, wat voor bewijs heb je dan dat er überhaupt iets bestaat? Als je dat op je in laat werken en het tot je laat komen als een absolute realiteit met letterlijk al zijn consequenties, dan bestaat er de kans dat er ‘angst’ opkomt. Dat is de angst om niet te bestaan, de angst voor de dood, de angst voor de zinloosheid; de angst voor het niet zijn.

Het is de angst die iedereen heeft, maar onderdrukt. Een groot aantal mensen zal beweren dat ze niet bang zijn voor de dood, maar die weten niet wat ze zeggen, omdat de angst onderdrukt is door jaren en jaren van socialisatie. De mens moet zichzelf trainen om de angst voor het einde, de angst voor het niet bestaan, te onderdrukken omdat het anders niet kan functioneren in de maatschappij. Het is die angst die hen compleet onbewust aanstuurt om iets te doen met hun leven, om iets te creëren dat blijvend is, om te bewijzen dat ze bestaan en er toe doen, om geliefd te zijn of geaccepteerd te worden, om mee te kunnen doen, et cetera.

Door die angst te herkennen en te erkennen en daar in te duiken, in plaats van de angst weg te duwen en te ontkennen, ontstaat er de mogelijkheid om verder te komen, door de poortloze poort te stappen (als het ware). Door werkelijk het idee dat je niet bestaat en dat niet alleen jouw leven maar letterlijk alles uiteindelijk zinloos is te omarmen als absolute werkelijkheid (in plaats van een leuke spirituele mantra die je even kunt vergeten wanneer je de was moet doen of de hielen van je baas of geliefde moet likken), kun je ontwaken uit de Droomstaat en ervaren hoe de werkelijke werkelijkheid er uitziet.

Als je de angst om niet te zijn volgt, leidt het je als het ware naar de poortloze poort, omdat die angst als doel heeft die poortloze poort aan het gezicht te onttrekken.

Advertenties

Over Frits

Frits is geboren op 19 september 1965 en sindsdien woonachtig in Amsterdam, Nederland. Middels Spirituele Autolyse en Een Cursus In Wonderen doet hij zijn best om zichzelf, de wereld en het leven te doorgronden. Kort gezegd is zijn "taak" op aarde om de waarheid te vinden, een "taak" die gedoemd is te mislukken.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s