DE GROEPSZIEL

In juli 2007 heb ik een artikel geschreven op Snips.nl over ‘De Groepsziel’ (klik HIER om dit artikel te lezen). Ik moest daar aan denken na een gesprek met mijn ‘spirituele en existentiële sparringpartner’ naar aanleiding van het overlijden van mijn moeder op 17 februari dit jaar.

Zij, mijn ‘spirituele en existentiële sparringpartner’, die ik in andere artikelen op Snips.nl ‘A.V.’ noem en dat ook hier vanaf nu zal doen, hebben een gedeelde fascinatie voor de dood. Zij naar aanleiding van een groot verlies in de praktijk en ik heb het altijd gehad, maar voornamelijk theoretisch.

Nu is mijn fascinatie groter geworden door het verlies van mijn moeder en mijn theoretische inzicht in de dood wordt versterkt door het werkelijke gevoel dat de dood oplevert. Ik moet nu de dood benaderen vanuit de verschrikkelijke en overweldigende praktijk… hierin heb ik geen keuze, het moet.

Ik schreef het volgende in dat artikel uit 2007:

“Er bestaat het misverstand dat we allemaal een ziel hebben. Dat is niet zo. Ik geloof dat we allemaal een deel van een ziel hebben. Dit houdt in dat er meerdere mensen zijn die een deel van dezelfde ziel hebben. Deze mensen komen elkaar ook tegen in het dagelijkse leven om het andere deel van de ziel te stimuleren iets te leren, of te begrijpen, of door te krijgen. Een ziel hoeft dus ook niet alles te weten te komen, omdat het een deel is van een groepsziel. Elk deel van zo’n groepsziel leert iets en alle delen tezamen leren uiteindelijk alles.”

En ook:

“Wat er gebeurt, wanneer je hier genoeg hebt geleerd, is dat je overgaat naar de volgende dimensie om daar te leren wat je nog moet of kunt leren. De enige reden waarom een groepsziel op aarde is, en wij met een deelziel van zo’n groepsziel, is omdat het binnen de andere dimensie niet mogelijk is om sommige zaken te leren.”

Dit klinkt redelijk correct, alleen moet ik een woordje dat ik gebruik aanpassen. Het ‘moeten of kunnen leren’ is totale onzin. ‘Leren’ heeft er niets mee te maken, omdat uitbreiding het enige ‘doel’ is van ‘Dat wat IS’. ‘Het’ (Dat wat IS) dupliceert of vermenigvuldigt zich niet. ‘Het voegt niet iets toe aan wat ‘Het’ al is omdat ‘Het’ al alles IS. ‘Het’ wordt alleen groter, voller, breder, langer; het wordt meer van alles wat ‘Het’ al is en dat is niet eens het ‘doel’ van ‘Dat wat IS’, het is wat ‘Het’ simpelweg doet, wat ‘Het’ IS.

Er hoeft dus niets geleerd te worden, omdat alles al gekend en bekend is. Het enige dat we (als zijnde ‘Het‘) doen is ‘ervaren’, en dit is niet een verplichting of een directe noodzaak, het is wat gebeurt, het is wat ‘Dat wat IS’ doet. En bij wijze van misverstand, of een domme gedachte, zijn we schijnbaar als afzonderlijke entiteiten met een deel van de groepsziel op aarde beland en wordt dit gebruikt om te ervaren wat dat is en dat die schijnbare afscheiding niet waar is en nooit is gebeurt.

Het is dus niet zo dat er een reden is waarom  we op aarde vertoeven, we zijn hier niet om iets te doen of te leren, maar wanneer we ons dan toch op aarde bevinden, wordt dit ‘gegeven’ gebruikt om te ervaren en ons te herinneren dat dit in waarheid nooit is gebeurd. Er is geen leerproces gaande, slechts de kans om te ervaren dat wat wij denken dat gebeurt niet werkelijk plaatsvindt. Een soort van ‘extra mogelijkheid’ of ‘kans’ om waarheid te ervaren.

De rest van het artikel ‘De groepsziel’ op Snips.nl is redelijk accuraat, zolang de lezer maar in gedachte houdt dat ‘moeten en kunnen leren’ vervangen moet worden door ‘de mogelijkheid of kans om te kunnen ervaren’… of iets in die strekking.

Advertenties

Over Frits

Frits is geboren op 19 september 1965 en sindsdien woonachtig in Amsterdam, Nederland. Middels Spirituele Autolyse en Een Cursus In Wonderen doet hij zijn best om zichzelf, de wereld en het leven te doorgronden. Kort gezegd is zijn "taak" op aarde om de waarheid te vinden, een "taak" die gedoemd is te mislukken.
Dit bericht werd geplaatst in Autolyse en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op DE GROEPSZIEL

  1. Omdat ik even op het verkeerde been werd gezet wat betreft je opmerkingen over hierop aarde en toen vond ik de volgende passage uit Een Cursus in Wonderen, wellicht een nuance. .

    De Verzoening werd in het geloof in ruimte en tijd ingebouwd om aan de behoefte aan dit geloof
    zelf een grens te stellen, en uiteindelijk het leerproces te voltooien. De Verzoening is de allerlaatste les. Het leren zelf is, net als de klaslokalen waarin het plaatsvindt, iets tijdelijks. Het leervermogen
    verliest zijn waarde wanneer het niet langer nodig is te veranderen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s